توسعه ميان افزا، رويكردي در جهت ارتقاء كيفيت محيط سكونت (مركز نوآوري علم و صنعت)

كارشناسي ارشد

رشد شهرنشيني و ضرورت پاسخگويي به نيازهاي جمعيت شهرنشين، توسعه افقي شهرها را در پي داشته است. اين مساله موجب شده تا بسياري از اراضي درون شهري از فرايند توسعه باز بمانند. بافت هاي فرسوده، اراضي رها شده و يا كاربري هاي ناسازگار با محيط سكونت، از جمله اين اراضي هستند كه موجب تنزل كيفيت محيط و در پي آن، كاهش كيفيت زندگي در بسياري از محدوده هاي شهري شده اند. محله علم و صنعت واقع در منطقه چهار تهران، يكي از اين محدوده هاي شهري است كه به دليل قرارگيري كاربري هاي نامتناسب همچون كارگاه ها و انبارها، در برخي نقاط با تنزل كيفيت محيط مواجه شده است؛ اما با بهره مندي از زيرساخت هاي شهري و ظرفيت هاي اجتماعي و فرهنگي، گزينه مناسبي براي توسعه ميان افزا به شمار مي رود. اين پژوهش كه از نوع توصيفي- تحليلي است؛ در پي آن است تا با شناخت مفاهيم توسعه ميان افزا و كيفيت محيط، به معرفي راهكارهاي طراحي جهت ارتقا كيفيت محيط بپردازد. در همين راستا، معيارها و شاخص هاي مورد مطالعه، با توجه به مباني نظري و تجارب مطالعاتي حاصل از بررسي هاي كتابخانه اي به دست آمده و سپس اطلاعات مورد نياز با استفاده از روش هاي اسنادي و ميداني شامل مشاهده و پرسشنامه، با حضور در محدوده، جمع آوري و به روش SWOT تحليل شده است. كاهش محصوريت و افزايش نفوذپذيري، ايجاد فضاي باز عمومي، تامين فضاي سبز مورد نياز، بهبود روشنايي در شب و ايجاد كاربري هاي فعال شبانه در جهت افزايش امنيت، اختلاط كاربري و ايجاد كاربري هاي متنوع و سازگار با محيط مسكوني، از جمله راهكارهاي توسعه اراضي محدوده در جهت رسيدن به شهري پايدار است. در اين پژوهش، پيشنهاد ايجاد مركز نوآوري علم و صنعت با رويكرد خلق فضايي پويا، قابل دسترس براي عموم و در تعامل با مراكز علمي و صنعتي با هدف بهبود كيفيت محيط و رونق فضاي كسب و كار، جهت جايگزيني با اراضي بازيافتي موجود در محدوده مطرح شده است. واژگان كليدي: توسعه ميان افزا، كيفيت محيط، اراضي بازيافتي، توسعه پايدار، مركز نوآوري، محله علم و صنعت

193397

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري پايدار

دكتر مهران علي الحسابي