عنوان
شناسايي سيستم‌هاي غيرخطي به كمك تبديل هيلبرت
نويسنده اصلي
سيد علي مكي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
همواره در تحليل و بررسي سيستم‌هاي ارتعاشي، شناسايي و توصيف سيستم‌هاي غيرخطي به دليل داشتن پيچيدگي‌هاي منحصر به فرد خود بسيار با اهميت مي‌باشند. از اين رو مهندسين همواره به دنبال يافتن روشي با دقت بالا و كاربردي براي شناسايي و توصيف اين سيستم‌ها بوده اند . مشخص است كه آناليز يك سازه بدون شناسايي دقيق رفتار آن سازه تقريباً غيرممكن است، از اين رو براي آناليز سيستم‌ها و سازه‌هاي غيرخطي داشتن روشي براي توصيف و شناسايي پارامتر‌هاي آن همواره مد‌نظر مهندسين بوده است. تبديل هيلبرت يكي از روش‌هاي مناسبي است كه از زمان معرفي آن به عنوان يك روش براي شناسايي و توصيف سيستم‌هاي غيرخطي، همواره مورد توجه مهندسين و دانشمندان قرار گرفته است. اين روش با كارايي در هر دو حوزه‌ي زمان و فركانس با تشكيل دادن سيگنال تحليلي كمك بزرگي در شناسايي پارامتر‌هاي سيستم مي‌كند.
در اين پژوهش ابتدا با بيان تئوري اين تبديل، منطق رياضي آن تبيين شده است و در ادامه با به كار بردن آن در ايجاد سيگنال تحليلي و استفاده از روش‌هاي آناليز سيگنال تحليلي مانند تجزيه مود تحليلي به شناسايي مشخصه‌هاي لحظه‌اي سيستم از پاسخ ديناميكي سازه پرداخته شده است و براي اين منظور ابتدا اين روش بر روي مثال‌هايي با مشخصات معلوم، اجرا شده و سپس براي يك سيستم واقعي با رفتار غير خطي، مورد مطالعه قرار گرفته است. عامل غيرخطي در اين نمونه آزمايشگاهي از نوع محلي بوده كه به سبب تماس اصطكاكي ميان پين و تكيه‌گاه به‌وجود مي‌آيد. در ادامه نقاط قوت ، روش‌هاي كاهش ميزان خطا‌ي آن و اقدامات لازم براي ارتقاي دقت اين روش نتيجه‌گيري و بيان شده است.
شماره ركورد
194085
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
طراحي كاربردي
استاد راهنما
دكتر حميد احمديان