يك مدل بهينه‌سازي براي طراحي شبكه زنجيره تأمين انرژي كارا: مطالعه موردي صنعت سيمان

كارشناسي ارشد

نحوه تأمين انرژي يكي از دغدغه‌هاي جهان امروز شده است. سوخت‌هاي فسيلي كه يكي از رايج‌ترين، كاراترين و آلوده‌كننده‌ترين سوخت‌هاي موجود هستند، رو به اتمام مي‌باشند. بنابراين كشورها و سازمان‌هاي مختلف به دنبال دستيابي به روشي جهت كاهش وابستگي به اين سوخت‌ها و همچنين كاهش ميزان مصرف كلي انرژي جهت توليد و ارائه محصولات و خدمات خود هستند. واضح است كه در حال حاضر مصرف انرژي، كه درنتيجه استفاده از سوخت‌هاي عمدتاً فسيلي است، علاوه بر تأثيرات اقتصادي، مي‌تواند بر جنبه‌هاي ديگري كه صنايع مختلف را درگير مي‌كند- جنبه‌هاي محيط‌زيستي و اجتماعي- نيز اثرگذار باشد. بنابراين افزايش كارايي در سراسر زنجيره تأمين هر صنعتي مي‌تواند گام مهمي جهت كاهش خروجي‌هاي غيرضروري و ورودي‌ها حين ثابت نگه‌داشتن يا افزايش توليد براي دستيابي به صنعت پايدار باشد. بدين منظور در اين تحقيق، يك مدل بهينه‌سازي براي طراحي شبكه زنجيره تأمين انرژي كارا ارائه مي‌شود. در نظر گرفتن زنجيره تأمين بدين معني است كه هم بخش توليد و هم حمل‌ونقل كه در اين مسئله تعميمي از مسئله مسيريابي وسائل نقليه مي‌باشد، براي افزايش كارايي انتخاب مي‌شوند. از رويكردهاي كاملاً متفاوتي جهت افزايش كارايي اين دو بخش استفاده مي‌شود. بااين‌وجود، وجه مشتركي كه جهت دستيابي به اين هدف براي هر دو بخش انجام مي‌گيرد، استفاده از معياري جامع و بسيار رايجي در علم ترموديناميك به نام اگزرژي براي بررسي راندمان سيستم‌هاي مختلف و همچنين در نظر گرفتن سوخت‌هاي جايگزين مناسب است. براي مدل ارائه‌شده در اين تحقيق، از چندين الگوريتم ابتكاري و فرا ابتكاري براي بخش‌هاي مختلف مدل استفاده‌شده است كه توانايي دست‌يابي به جواب مناسبي درزماني قابل‌قبول حتي براي مسائل در مقياس بزرگ را مي‌دهد.

194118

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي لجستيك و زنجيره تامين

دكتر ميرسامان پيشوايي