بررسي تجربي رفتار احتراقي و آلايندگي سوخت بيوديزل حاصل از ريزجلبك در يك موتور ديزلي

كارشناسي ارشد

با توجه به محدود بودن منابع سوخت هاي فسيلي، تأثير منفي آلايندگي حاصل از احتراق آنها بر محيط زيست، بسياري از كشورهاي جهان در حال حاضر به استفاده از منابع انرژي هاي تجديد پذير مانند انرژي خورشيدي، انرژي باد، سوخت¬هاي زيستي، برق آبي، زمين گرمايي و انرژي اقيانوس براي اطمينان از امنيت توسعه انرژي در كشورشان روي آورده اند. بيوديزل يك نوع سوخت زيستي است كه تجديد پذير، زيست تخريب پذير، و داراي خواص مشابه سوخت ديزلي فسيلي است. در اين پژوهش ريزجلبك دوناليلا ترتيولكتا به عنوان منبع توليد بيوديزل انتخاب شد و سپس فرآيند كشت آن تحت سه پارامتر شوري، شدت نور و دبي هوا بهينه سازي شد تا بتوان به بيشترين تراكم سلولي دست يافت. سپس در ابعاد بزرگتر به توليد مقدار لازم جهت توليد سوخت بيوديزل پرداخته شد. بعد از كشت و جداسازي آن از محيط كشت و خشك شدن آن به صورت پودر، به استخراج روغن از پودر توليد شده و تبديل روغن توليد شده به بيوديزل ئرداخته گرديد.در نهايت سوخت بيوديزل توليدي با ميزان هاي درصد هاي 10 درصد و 20 درصد به سوخت ديزل خالص اضافه شد و در يك موتور ديزلي تك سيلندر عمودي، چهار زمانه، تنفس طبيعي در دور هاي 600 ، 900 و 1200 دور بردقيقه و چهار بار مختلف مورد آزمايش قرار گرفت. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه مقادير آلايندگي CO و HC حاصل از سوخت زيستي 20B و 10B نسبت به سوخت ديزل خالص افزايش مي يابد ولي بيشترين مقدار افزايش آلايندگي CO، 02/0 درصد است كه مقدار ناچيزي مي باشد و مقادير آلايندگي CO_2 و NO_X حاصل از سوخت زيستي 20B و 10B نسبت به سوخت ديزل خالص كاهش مي يابد. بيشترين كاهش CO_2 و NO_X به ترتيب 21 و 10 درصد، مشاهده شد. مصرف سوخت ويژه ترمزي در اكثر آزمايشات با سوخت بيوديزل كمي افزايش يافت و توان خروجي موتور با سوخت زيستي 20B و 10B نسبت به سوخت ديزل خالص در بارهاي جزئي تفاوت چنداني نداشت ولي براي مقدار بارهاي بالاتر، توان خروجي موتور كمي كاهش يافت.

194129

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر عليرضا زاهدي

سيستم محركه خودرو

دكتر غلامرضا مولايي منش