پايش تغييرات تومورهاي ناهمگن نسبت به درمان در بيماران مبتلا به سرطان با استفاده از تخمين ضريب پخش ظاهري

كارشناسي ارشد

سرطان يكي از عوامل شايع مرگ در جهان است. سرطان ريه عامل اصلي نزديك به 18.4 % از مرگ هاي ناشي سرطان در سراسر جهان است. امروزه شمار افراد سيگاري به طور چشمگيري افزايش يافته و در نتيجه، تعداد افراد مبتلا به سرطان ريه نيز افزايش پيدا كرده است. مؤثرترين راه براي كاهش مرگ ناشي از سرطان ريه تشخيص زودهنگام آن و پايش موثر وضعيت بيماران است. اخيرا با پيشرفت روش‌هاي تصوير برداري پزشكي، از روش‌هاي تشخيصي و پايش به كمك تصاوير ام‌آر‌آي ، سي‌تي اسكن و ساير روش‌ها استفاده مي‌شود. اين روش‌ها به عنوان ابزار‌هاي مفيدي براي پزشكان و متخصصان براي تصميم‌گيري در مورد تجويز مناسب‌ترين نوع درمان براي بيمار، نظارت بر روند پيشرفت بيماري‌ها و يا سنجش ميزان اثرگذاري درمان تجويز شده، به‌كار برده مي‌شوند. تخمين ضريب پخش ظاهري يكي از چالش‌ها براي پژوهشگران اين حوزه است. روش هاي مختلفي براي تخمين ضريب پخش ظاهري با استفاده از روش‌هاي آماري و رياضي در تصاوير ديفيوژن كه يكي از روش‌هاي تصوير برداري مغناطيسي است، وجود دارد. در پيشينه تحقيق روش‌هايي براي تخمين ضريب پخش ظاهري يك تومور همگن پيشنهاد شده‌اند اما در اين پژوهش سعي مي‌شود تا با استفاده از روش هاي آماري و داده‌كاوي ، ضمن بخش‌بندي (خوشه‌بندي) تومورهاي ناهمگن، ضريب پخش ظاهري براي هر بخش تصوير شبيه سازي شده ديفيوژن از تومور به دقت تخمين زده شود. با استفاده مقادير تخمين زده شده براي ضريب پخش ظاهري، پايش و كنترل وضعيت تومور در طول درمان انجام مي‌شود.

194230

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر روزبه قوسي

سيستم هاي كلان اقتصادي اجتماعي

دكتر رسول نورالسناء