جانمايي خودكار ماشين‌هاي ‌مجازي در محيط ابري با آگاهي از مخاطرات امنيتي

كارشناسي ارشد

امروزه با گسترش خدمات ابري، بسياري از شركت‌هاي نوپا، كوچك و بزرگ به استفاده از اين خدمات متمايل شده‌اند و در حال حاضر بسياري از نيازهاي خود را از طريق اين خدمات بر طرف مي‌كنند. اين خدمات باعث مي‌شود تا مشريان از يك سو ديگر نيازي به داشتن تيم‌هاي عملياتي گوناگون نداشته باشند و از سوي ديگر نياز به خريد تجهيزات و سخت‌افزار براي پاسخگويي به نيازهايشان را به شدت كاهش مي‌دهد. با اين وجود، فراهم‌كنندگان زيرساخت ابري لازم است تا براي تخصيص منابع و خدمات مورد نياز مشتريان خود از طرح‌هايي استفاده كنند كه بتوانند بطور بهينه منابع را بين مشتريان به اشتراك بگذارند و همچنين موافقت‌نامه سطح خدمت را نقض نكنند. تا به امروز در تحقيقات دانشگاهي و صنعتي طرح‌هاي زيادي در اين زمينه پيشنهاد شده است و در حال حاضر نيز فراهم‌كنندگان خدمات بزرگ ابري مانند Amazon AWS و Google API در حال استفاده از اين طرح‌ها هستند. با بلوغ هر چه بيشتر خدمات ابري از يك سو و تمايل بيشتر شركت‌ها و افراد براي استفاده از اين خدمات، بررسي، كاوش و تلاش براي نفوذ به اين خدمات توسط مهاجمين و افراد سودجو نيز افزايش چشم‌گيري پيدا كرده است. يكي از چالش‌هاي امنيتي كه به صورت عمده اين خدمات را مورد تهديد قرار مي‌دهد، حملات در لايۀ مجازي‌سازي است. در اين لايه، مهاجم تلاش مي‌كند با رسوخ به يك ماشين‌مجازي بتواند به ساير ماشين‌هاي مجازي ديگر كه در همان ماشين فيزيكي جانمايي شده‌اند دست يابد و يا با رسوخ به ناظر ماشين مجازي كنترل تمامي ماشين‌ها مجازي را بدست گيرد. از اين روي طي چند سال گذشته تحقيقات صنعتي و دانشگاهي در حال سوق پيدا كردن به سويي است كه علاوه بر برطرف كردن نيازهاي گذشته همچون استفادۀ بهينه از منابع و پايبندي فراهم‌كنندۀ زيرساخت ابري به موافقت سطح خدمت، بتوانند چالش‌هاي امنيتي ناشي از استفاده از منابع اشتراكي را نيز مرتفع كنند. در اين پژوهش نيز سعي شده است تا براي رفع اين چالش مدلي ارائه شود كه با در نظر گرفتن مخاطرات امنيتي اقدام به جانمايي ماشين‌هاي مجازي نمايد. با توجه به اين موضوع كه بسياري از مخاطرات امنيتي مرتبط با مجازي‌سازي در محيط‌هاي ابري به صورت قطعي نمي‌باشند، لذا در مدل ارائه شده از نظريه مجموعه مردد فازي، استفاده شده است. همچنين براي ارزيابي روش پيشنهادي، شبيه‌سازي انجام شده است كه در آن يك مركز داده‌ي ابري فرضي مورد بررسي قرار گرفته است. در اين شبيه‌سازي، با تحليل نتايج حاصل شده از هريك از سناريوهاي ارزيابي و مقايسه اين نتايج با روش‌هاي مشابه، اين نتيجه به دست آمد كه به كارگيري اين مدل باعث بهبود در سطح كلي امنيت در يك مركز داده‌ ابري شده است.

194274

دانشگاه علم و صنعت ايران

نرم‌افزار

دكتر مهرداد آشتياني