ارزيابي المان محدود اثر فيكساسيون ساكروپلويس بر پايداري بيومكانيكي فيوژن بلند در بيماران دچار اسپونديلوليستزيس

كارشناسي ارشد

فيوژن بلند در ناحيه¬ي لومبوساكرال (اتصال صلب بيش از سه مهره¬ي ستون¬فقرات در تقاطع كمر و ساكروم با استفاده از ايمپلنت¬ها) بمنظور درمان تغييرشكل¬هاي شديد ازجمله اسپونديلوليستزيس درجه بالا، يكي از روش¬هاي مورد اعتماد در ميان جراحان است. با اين وجود، گزارش¬هاي متعددي از نياز به بازجراحي ناشي از شكستگي ايمپلنت¬ها منتشر شده است. فيكساسيون ساكروپلويس (اتصال شبه- صلبِ ساكروم و پلويس) با استفاده از پيچ¬هاي ايلياك بعنوان يك راه¬حل قابل اتكا معرفي شده است. اين مطالعه به بررسي اهميت و كارايي فيكساسيون ساكروپلويس با استفاده از پيچ¬هاي ايلياك بمنظور حفاظت از فيوژن¬هاي بلند لومبوساكرال، ازجمله در درمان اسپونديلوليستزيس درجه بالا پرداخته است. هدف اصلي اين تحقيق، ارزيابي اثرات بيومكانيكيِ فيكساسيون ساكروپلويس ازجمله بر توزيع تنش در ايمپلنت¬ها مي¬باشد. در مطالعه¬ي حاضر يك مدل المان محدود سه¬بعدي لومبوپلويس (از مهره¬ي سوم كمري تا پلويس) با استفاده از تصاوير سي¬تي¬اسكن (پس از جراحي فيوژن اسپونديلوليستزيس لومبوساكرال) يك بيمار مرد 50 ساله در نرم افزار ميميكس، تخمين ابرنقاط از روي خصوصيات دقيق مورفولوژيك و آناتوميك بيمار، انتقال ابرنقاط به نرم¬افزارهاي كتيا (مدل سطحي/رويه¬اي)، ساليدورك (مدل حجمي)، و نهايتا نرم¬افزار آباكوس (مش¬بندي و تحليل المان محدود)، طراحي شد. از اين مدل بمنظور شبيه¬سازي پارامترهاي هندسيِ فيوژن بلند، با/ بدون فيكساسيون ساكروپلويس، تحت بارهاي شامل نيروي فشاري، مومنتوم خمشي ناشي از فلكشن-اكستنشن، و ممان پيچشي ناشي از چرخش محوري قرار گرفت. توزيع تنش معادل ون¬ميزز در ساختار فيوژن لومبوساكرال، فيكساسيون ساكروپلويس، و بافت هاي استخواني مدل تخمين زده شد. ماكزيمم تنش معادل ون¬ميزز در پيچ جايگذاري شده در مهره اول ساكروم در دو حالت با-و-بدون فيكساسيون ساكروپلويس بصورت تابعي از بار وارده محاسبه و ترسيم شد. استفاده از پيچ¬هاي ايلياك بمنظور فيكساسيون لومبوپلويس منجر به كاهش محسوس ماكزيمم تنش معادل ون ميزز در ساختار فيوژن، هم در پيچ¬هاي پديكولار و هم در استخوان¬هاي محيطي(دربرگيرنده ي ايمپلنت ها وپيچ ها) شد.كاهش ماكزيمم تنش ون ميزز (بين 38 تا 40 درصد)، اثر قابل¬توجهي در پيش¬گيري از شكستگيِ پيچ¬هاي جايگذاري شده در ساكروم داشته و نتيجتا مي¬تواند در پرهيز از بازجراحي موثر واقع شود. اگرچه فيكساسيون ساكروپلويس منجر به كاهش محسوس ماكزيمم تنش معادل ون¬ميزز بويژه در پيچ¬هاي پديكولار مي¬شود، همچنان در انتخاب نوع جراحي و روش انجام آن، نياز به بررسي دقيق و آناليز كامل پيش¬از¬عمل وجود دارد؛ چرا كه باوجود مزيت¬هاي قابل¬توجه بيومكانيكي، برخي پارامترهاي منفي ناشي از فيكساسيون ساكروپلويس اجتناب¬ناپذير است؛ از جمله برش مقادير قابل¬توجه¬اي از بافت¬ها بمنظور دسترسي به محل جايگذاري پيچ¬ها در پلويس مي تواند منجر به مشكلات كلينيكي پس¬از¬جراحي شود.

194516

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمد حق پناهي

مهندسي پزشكي - بيومكانيك

دكتر ساسان آسيايي