ارائه يك سيستم پشتيباني تصميم مبتني بر مدل به منظور باز مكانيابي آمبولانس ها در سيستم اورژانس با در نظر گرفتن محدوديت حجم كاري

كارشناسي ارشد

هدف از مديريت زنجيره تامين، يكپارچه سازي فعاليت ها و جريان هاي اطلاعاتي موجود در زنجيره از طريق بهبود و هماهنگ سازي فعاليت ها در توليد و عرضه محصول مي‌باشد. يكي از مهمترين خدماتي كه اطلاعات در زنجيره تامين در اختيار اعضاي زنجيره قرار مي‌دهد قدرت تصميم گيري است. كسب و كارهاي الكترونيكي در زنجيره تامين سلامت و سيستم هاي پشتيباني تصميم گيري پتانسيل تبديل حجم عظيمي از اطلاعات توليد شده به دانش را دارند. يكي از ابزار هاي تصميم گيري در زنجيره تامين استفاده از مدل هاي رياضي مي‌باشد. در اين نوشتار با استفاده از تركيب دو اهرم مدل سازي رياضي و سيستم هاي پشتيباني تصميم در لجستيك اورژانس به منظور مكانيابي مجدد آمبولانس ها به يك چارچوب بهينه و پويا به منظور تصميم گيري در اين سيستم رسيده ايم. با توجه به عدم قطعيت و پويايي محيط پيرامون و همچنين مطابقت با سناريو هاي مختلف در واقعيت، يكي از ابزارهايي كه ميتوان در تصميم گيري مكانيابي مجدد آمبولاس ها در سيستم اورژانس به دليل تغييرات الگو هاي تقاضاي مناطق مختلف در زمان هاي مشخصي از شيفت هاي كاري استفاده كرد، سيستم پشتيباني تصميم گيري (DSS) و تلفيق آن با مدل هاي رياضي مي‌باشد. در اين پايان نامه ابتدا يك مدل برنامه ريزي رياضي غير خطي به منظور تصميم گيري درباره مكانيابي مجدد آمبولانس ها توسعه داده شده است ، سپس با طراحي سيستم پشتيباني تصميم گيري، اين مدل رياضي با رويكرد آنلاين و در بستر نرم افزار توسعه داده شده اقدام به تصميم گيري مي‌نمايد. مدل ارائه شده حجم كاري اضافه شده به آمبولانس‌ها ناشي از تصميم بازمكانيابي را در نظر ‌مي‌گيرد. مدل با رويكرد برخط ارائه شده و برخي پارامترها متناسب با تغييرات زماني به روز رساني ‌مي‌شوند. بنابر ماهيت پوياي مساله، توابع هدف ابتدا نرمال‌سازي شده و با روش مجموع وزن‌دار به صورت تك هدفه درآمده‌اند. مطالعه موردي در منطقه شرق تهران صورت گرفته است. نتايج محاسباتي نشان از بهبود ايجاد شده در پوشش نقاط تقاضا توسط آمبولانس‌هاي در دسترس دارد.

194748

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدرضا رسولي

لجستيك و زنجيره تامين

دكتر ابراهيم تيموري