عنوان
بهينه‌سازي چند‌هدفه سازه‌هاي خرپايي دو و سه‌بعدي بر‌اساس توپولوژي، اندازه، جنس و هندسه و شاخص قابليت اعتماد سازه
نويسنده اصلي
الناز قنادپور
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
مسائل بهينه‌سازي سازه‌هاي واقعي، به‌عنوان يكي از چالش‌برنگيزترين و پيچيده‌ترين مباحث در مهندسي عمران، در دهه‌هاي اخير، توجه بسياري از محققان را به خود جلب كرده‌است. عموماً اين نوع سازه‌ها، با بهينه‌سازي هم‌زمان چندين موضوع كه با يك‌ديگر در تعارض‌اند، سر و كار دارند. از جمله مهم‌ترين اين موارد مي‌توان به كمينه كردن وزن سازه، كمينه كردن تغيير مكان گرهي و بيشينه كردن قابليت اطمينان سازه اشاره نمود. از‌طرفي، بهينه‌سازي اندازه سطح مقطع ، شكل و اتصال اعضا در سازه‌هاي بزرگ و سه بعدي، مي‌تواند تأثير به سزايي در كاهش وزن و در نتيجه هزينه‌هاي اجرايي، داشته‌باشد. با توجه به اهميت بالاي اين موضوع، تاكنون استراتژي‌هاي مختلفي جهت حل اين مسائل، مطرح شده است. در اين خصوص، تكنيك‌هاي بهينه‌سازي چند‌هدفه فرا‌ابتكاري، به‌سبب توانايي ارائه پاسخي مناسب در مدت زمان قابل قبول، بيشتر از همه مورد توجه قرار گرفته اند.
در اين تحقيق، به بررسي مباني بهينه‌سازي چند‌هدفه و روش‌هاي متداول در اين زمينه پرداخته شده است. سپس، با توجه به عدم قطعيت‌هاي موجود در مسائل مهندسي، تحليل قابليت اعتماد سازه به عنوان يك مسئله مهم، مطرح شده است. در ادامه، علاوه بر استفاده از يك روش فراكاوشي جديد و قدرت مند، براي نخستين بار طراحي سازه بر اساس چندين ماده صورت پذيرفته است. هم‌چنين اتصال بهينه اعضاي خرپايي به عنوان يك مساله پيچيده گرافي نيز با تكنيك‌هاي برنامه‌نويسي نوين به صورت بهينه‌تر صورت‌پذيرفته‌است. در كنار موارد فوق، شاخص قابليت اعتماد نيز به عنوان هدف دوم الگوريتم در نظر گرفته‌شده‌است. در‌نتيجه مي‌توان ادعا نمود با در نظرگرفتن تمامي پارامتر‌هاي طراحي، يعني اندازه سطح مقطع، جنس مقطع، موقعيت گره‌ها و اتصال اعضاء در كنار قيدهاي مقاومتي و جابه‌جايي مورد تاكيد آيين‌نامه‌ها، مسئله طراحي بهينه خرپاها به صورت كامل شبيه‌سازي شده و نتايج به‌دست‌آمده، قابل استفاده در پروژه‌هاي عمراني نيز خواهد‌بود. در انتها نيز، پيشنهاداتي براي كارهاي آتي ارائه شده‌است.
شماره ركورد
194923
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
سازه
استاد راهنما
دكتر علي كاوه