توسعه ي مدل تخصيص منابع مالي پايدار در سبد پروژه با استفاده از برنامه ريزي آرماني

كارشناسي ارشد

يكي از اساسي ترين مباحث پيش روي سازمان ها مسئله ي انتخاب سبد پروژه و تخصيص منابع به آن هاست. سازمان ها معمولا هنگام انتخاب پروژه ها در يك سبد پروژه و تخصيص منابع به آن ها تلاش مي كنند تا سود مورد انتظار سبد پروژه به ازاي يك سطح ريسك مشخص را حداكثر كنند و يا بطور مشابه ريسك سبد پروژه را به ازاي ميزان سود مورد انتظار حداقل كنند. اما از آنجاييكه نتايج و پيامدهاي حاصل از پروژه ها داراي اثرات كوتاه مدت و بلندمدت بر روي شرايط اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي است، در انتخاب پروژه بايد علاوه بر سود مورد انتظار و ريسك به جنبه هاي ديگري چون پايداري نيز توجه نمود. در اين پژوهش، هدف ايجاد مدلي است كه استفاده از آن نه تنها به مديريت ريسك و دريافت سود بيشتر، بلكه به اجراي پروژه هاي پايدار و ترويج بيشتر مسئوليت هاي زيست محيطي نيز كمك كند. براي اين منظور ابتدا بر اساس مرور ادبيات انجام شده و استانداردهاي موجود و مرتبط با پايداري در صنعت ساخت و ساز، 15 مورد از مهم ترين معيارهاي پايداري انتخاب و گروه بندي شدند. سپس با تركيب اين معيارها، شاخص پايداري پروژه براي ارزيابي پايداري پروژه ها بدست آمد. شايان ذكر است، با ايجاد تغييراتي مانند جايگذاري شاخص پايداري در اين پژوهش (كه براي ارزيابي سطح پايداري پروژه هاي صنعت ساخت و ساز است) با شاخص ديگري كه براي اندازه گيري پايداري در ساير بخش هاي اقتصادي است، مي توان از اين مدل براي تخصيص منابع مالي در ساير بخش هاي اقتصادي نيز استفاده كرد. در نهايت براي بهينه سازي سبد از مدل هاي بهينه سازي چندهدفه و برنامه ريزي آرماني استفاده شده است. نتايج استفاده از اين مدل براي انتخاب يك سبد پروژه از ميان 20 نمونه پروژه و تخصيص منابع مالي به آن ها نشان داد كه بودجه تخصيص داده شده به پروژه اي با بيشترين ميزان سود يا بازده در ميان ساير پروژه ها، به علت پايين بودن سطح شاخص پايداري در آن 164 واحد پولي است، درحاليكه بودجه تخصيص داده شده به پروژه ديگري با بازده كمتر اما پايداري بيشتر 411 واحد پولي است.

194973

دانشگاه علم و صنعت ايران

مديريت مهندسي

دكتر مرتضي باقرپور