بررسي امكان‌پذيري استفاده از دودكش خورشيدي در بهبود تهويه يك استخر سرپوشيده به كمك حل عددي

كارشناسي ارشد

بحران كاهش منابع انرژي از يك سو و پديده گرمايش زمين و پيامدهاي ناشي از آن از سويي ديگر جهانيان را بر آن داشته‌است كه با بهينه‌سازي مصرف‌كننده‌هاي انرژي و جايگزين كردن منابع پايدار، پاك و مقرون‌به‌صرفه، همسوتر از گذشته با كره خاكي خود به زندگي ادامه دهند. نظر به اينكه ساختمان‌ها بيش از 40درصد انرژي ساليانه جهان را مصرف مي‌كنند، توجه به اين بخش از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. كشور ايران بدليل موقعيت جغرافيايي و شرايط اقليمي ويژه‌اي كه دارد شار انرژي خورشيدي قابل‌ملاحظه‌اي را بر پهنه گسترده‌اي از سرزمين‌ خود دريافت مي‌نمايد كه به‌كارگيري علمي آن در صنعت ساختمان مزاياي كوتاه‌مدت و طولاني‌مدت فراواني را از نظر كاهش مصرف انرژي و هزينه به همراه خواهد‌داشت. اين پژوهش در راستاي امكان‌سنجي استفاده از دودكش خورشيدي در سالن استخر مجموعه آبي دانشگاه علم و صنعت ايران انجام شده‌است. براي اين منظور ميدان جريان در دو وضعيت تهويه اجباري و تهويه طبيعي به روش عددي طي بحراني‌ترين روزهاي ماه‌هاي مي تا سپتامبر شبيه‌سازي شده‌است و پارامترهايي مانند دما، سرعت، رطوبت و غلظت كلروفرم مورد بررسي قرار گرفته‌اند. اين مطالعه نشان مي‌دهد كه سيستم تهويه طبيعي طراحي شده شرايط آسايش مطلوب‌تري را از نظر رطوبت نسبي (15٪ كاهش و ورود به بازه آسايش) و غلظت كلروماين‌ها (60٪ كاهش) در ناحيه تنفسي فراهم مي‌كند. بزرگي سرعت‌ها تغيير قابل‌ملاحظه‌اي نداشته و همچنان در بازه آسايش قرار دارد. اين سيستم تهويه طبيعي بدون مصرف انرژي شرايط آسايش را حتي مطلوب‌تر از سيستم تهويه اجباري فراهم مي‌كند و با دو برابر كردن نرخ تعويض هوا(4.1تعويض هوا بر ساعت)، شرايط تهويه اين استخر را به شرايط استاندارد نزديك‌تر مي‌نمايد.

195031

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سيدمصطفي حسينعلي پور

تبديل انرژي

دكتر حبيب اله اكبري