بررسي تعيين اثر پد زير تراورس بر مقاومت طولي خط ريلي بالاستي

كارشناسي ارشد

هدف اصلي از اين پايان نامه بررسي مقاومت طولي خط ريلي بالاستي است كه در اين پژوهش به‌طور خاص به اثر انواع صفحات لاستيكي زير تراورس بر مقاومت طولي خط پرداخته مي شود. مقاومت طولي خط مقاومت ناشي از پابند‌ها نسبت به ريل و مقاومت ناشي از بالاست نسبت به تراورس در برابر حركت طولي خط مي‌باشد. با توجه به بزرگ بودن اين نيروها، كنترل و كاهش مقادير آن‌ها مي‌تواند مشكلات فراواني نظير نا ترازي عرضي خط (ديلم)، كمانش و شكست ترد ريل را كه مهندسين خط و پرسنل تعمير و نگهداري در برخورد با يك خط بالاستي با آن‌ها مواجه هستند را به حداقل ممكن برساند. با توجه به افزايش روزافزون سرعت و بار محوري در راه‌آهن و گسترش استفاده از خطوط جوشكاري پيوسته به‌منظور حذف نقاط ضعف سازه خط و بالتبع آن افزايش نيروهاي محوري طولي به وجود آمده در خط و وقوع مشكلات مذكور در پي اين افزايش نيروي محوري فلذا بار ديگر لزوم بررسي موضوع و شناخت رفتار طولي خط به روشني مشخص مي‌شود. با انجام آزمايشات در آزمايشگاه روسازي خط كه صفحات لاستيكي زير تراورس در پانل خط تعبيه شده است و تاثير پد زير تراورس نوع نرم و نوع سخت در ميزان مقاومت طولي در برابر نيروهاي طولي را بررسي و براي افزايش اعتبار سنجي نتايج آزمايشگاهي مشخصات هندسه خط در نرم افزار آباكوس نيز مدل سازي گرديد كه در فصل پنجم بدان پرداخته شده و سپس در فصل ششم به جمع بندي پرداخته و در نهايت مشخص گرديد كه وجود پد زير تراورس نرم و سخت به ترتيب 4/5 و 45/9 درصد در حالت آزمايشگاهي و 5/2 و 4 درصد در حالت عددي سبب افزايش مقاومت طولي نسبت به حالت بدون پد مي گردد.

195082

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي راه آهن خط و سازه ريلي

دكتر جبار علي ذاكري