بهينه‌سازي موقعيت و تعداد كنترلگرهاي فازي در قاب ها با الگوريتم همزيستي موجودات زنده

كارشناسي ارشد

سيستم‌هاي كنترلي افزون بر بهبود عملكرد لرزه‌اي سازه‌ها، هزينه‌بر هستند؛ بنابراين روشي كه با آن بتوان بيشترين استفاده را از قابليت آن‌ها در ميرا كردن پاسخ‌هاي سازه‌اي كرد، حائز اهميت است. هدف از انجام اين پايان‌نامه كاهش پاسخ‌هاي سازه‌اي با قرار دادن ميراگرهاي MR در موثرترين موقعيت مي‌باشد. در اين پايان‌نامه پاسخ‌هاي سازه‌اي قاب برشي 8 طبقه با استفاده از تحليل ديناميكي به دست آمده و متناسب با اين پاسخ‌ها و منطق فازي ولتاژ بهينه ورودي به ميراگر حاصل شده است. قانون حاكم بر منطق فازي آن است كه هر زمان سازه در حال دورشدن از نقطه تعادل است نيروي مقاوم موثري مانع خارج شدن سازه از حالت تعادل شود و هر زمان كه سازه در حال بازگشت به حالت تعادل است، نيروي مقاوم كمتري مورد نياز است. براي تعيين چيدمان بهينه ميراگرها از الگوريتم فراابتكاري همزيستي موجودات زنده استفاده ‌شده ‌است. اين الگوريتم ابتدا راه‌حل‌هاي تصادفي براي چيدمان ميراگرها را در نظر مي‌گيرد و تابع هدف را محاسبه مي‌كند و در هر تكرار سعي مي‌كند راه‌حل‌ها را به حالت بهينه نزديك كند. الگوريتم سعي در كمينه كردن جابه‌جايي بام، به عنوان تابع هدف دارد. نتايج حاصل از الگوريتم بهينه‌يابي حاكي از آن است كه بهترين موقعيت قرارگيري ميراگرها، در طبقات آخر سازه مي¬باشد و با قرار دادن ميراگر در سازه پاسخ سازه به طور قابل توجهي كاهش پيدا مي¬كند.

195591

دانشگاه علم و صنعت ايران

زلزله

دكتر فريدون اميني