ارائه مدل همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كوچك‌ومتوسط

دكترا

صنايع كوچك و متوسط (SME)s (كه در اين تحقيق، به اختصار صنايع كم ناميده مي‌شود) در ايران صنايعي با تعداد كاركنان كمتر از 150 نفر بوده و بيش از 92 درصد تعداد صنايع كشور را شامل مي‌شوند. همچنين 45 درصد از اشتغال، 16.8 درصد از ارزش‌افزوده و 17 درصد از صادرات بخش صنعت مربوط به اين صنايع مي‌باشد. رشد وتوسعه اين صنايع به لحاظ اهميتي كه دارند همواره مورد توجه مديران و مسئولان ارشد كشور بوده و پيوسته به دنبال راهكارهايي جهت برطرف كردن موانع و مشكلات ايشان و به روز نگه‌داشتن سطح فن‌آوري و رقابت‌پذيري آنها بوده‌اند. از جمله اين راهكارها همكاري آنها با دانشگاه مي‌باشد. فوايد و پيامدهاي اين همكاري به‌صورت يك‌طرفه نخواهد بود و دانشگاه نيز در روند تكاملي خويش جهت پاسخگويي مناسب به ذينفعان و دستيابي به كارآفريني دانش‌بنيان ناگزير از همكاري با صنايع كم خواهد بود. اين همكاري علي‌رغم اهميتي كه دارد در تحقيقات پيشين كمتر مورد توجه بوده است. هدف از اين تحقيق ارائه مدلي براي همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كم در ايران از طريق پاسخ به دو سؤال زير مي‌باشد: 1. همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كم در ايران داراي چه ابعاد و مؤلفه‌هايي است؟ 2.راهبردهاي همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كم در ايران چه مواردي است؟ براي پاسخ به سؤالات تحقيق، از استراتژي پژوهش كيفي‌ رويش نظريه‌ها با رويكرد اشتراوس و كوربين و تركيب آن با استراتژي تحليل ذينفعان استفاده شده‌است. در اين تحقيق از نظرات13 نفر از خبرگان و 27 نفر از ذينفعان شامل مدير/مالكان و كاركنان صنايع كم، دانشجويان و دانش‌آموخته‌گان دانشگاهي، اساتيد دانشگاه، كاركنان و مديران اجرايي بخش هاي خصوصي و دولتي به روش نمونه¬گيري هدف‌مند و نمونه¬گيري نظري استفاده شده است. جمع¬آوري اطلاعات از طريق مطالعات كتابخانه¬اي، پرسشنامه، مصاحبه نيمه ساختاريافته و مشاهده صورت پذيرفته است. تعداد مصاحبه¬ها تا رسيدن به اشباع نظري، ادامه يافته و در هر مصاحبه كدگذاري‌ها نسبت به مصاحبه قبل، اصلاح و ويرايش گرديده است. تحليل داده¬ها در مرحله اول (كدگذاري باز) شامل 360 كد اوليه و در مرحله دوم (كدگذاري محوري) شامل 81 مفهوم (مؤلفه) و در نهايت در مرحله كدگذاري انتخابي شامل 6 مقوله اصلي (بعد) مي¬باشند كه براساس آن مدل پارادايمي ‌تحقيق استخراج گرديده است. بر پايه اين مدل پاراديمي ابعاد مدل همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كم در ايران در قالب شش بعد «اهداف و انگيزه‌هاي همكاري كارآفرينانه» به عنوان شرايط علّي؛ «همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كم» به عنوان پديده اصلي و مقوله‌ي محوري، «مسايل محيطي و اكوسيستم همكاري كارآفرينانه» به عنوان شرايط زمينه‌اي، «بستر و زيرساخت همكاري كارآفرينانه» به عنوان شرايط ميانجي و «پيامد همكاري كارآفرينانه» به عنوان پيامدهاي مدل مشخص شده است. همچنين براساس نتايج تحقيق «راهبردهاي همكاري كارآفرينانه بين دانشگاه و صنايع كم در ايران» عبارتند از: 1. كارگزار واسطه خصوصي 2. شركت‌هاي دانش‌بنيان 3.راهبرد بومي‌جهادبنيان و 4.راهبرد دانشگاه كارآفرين مي‌باشد.

195656

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمد علي شفيعا

مهندسي صنايع- مديريت سيستم و بهره وري

دكتر سيامك نوري