ارزيابي آرايش‌هاي مختلف حسگر فيبرنوري جهت شناسايي آسيب در سازه

كارشناسي ارشد

پايش مستمر سازه بر مبناي اطلاعات بدست آمده از حسگرهاي دقيق و قابل اطمينان استواراست. با توسعه روش‌هاي شناسايي آسيب، مزاياي حسگر فيبرنوري و نقش آنها در شناسايي خرابي بسيار مورد توجه بوده‌است. دراين تحقيق شايستگي آرايش‌هاي مختلف حسگرها در يك سازه پنج طبقه بتني به‌واسطه تعريف شاخصي برپايه همبستگي مودال ارزيابي شده و با ارائه الگوريتم ابتكاري همسايگي حسگرها، امكان‌سنجي تجمع حسگرهاي نقطه‌اي در برداشت حداكثر اطلاعات موضعي و همچنين امكان استفاده از حسگرهاي شبه توزيع شده فيبرنوري دركنارحسگرهاي نقطه‌اي پيشنهاد مي‌گردد كه همزمان با ارائه طول حسگر، موقعيت آن در طول‌المان مشخص مي‌شود. اين ارزيابي با در نظرگرفتن تركيب حالت‌هاي چيدمان به‌جاي جايگشت، با پنج حسگر و چهار حسگر و همچنين با دو و سه حسگر براي ده حالت غيرتكراري انجام شده‌است. مقاديرشاخص بدست‌آمده با نتايج الگوريتم همسايگي حسگرها مقايسه شده‌است. با توجه به بررسي صورت‌گرفته اگرچه با همسايگي حسگرها يا افزايش طول حسگر، امكان برداشت حداكثر اطلاعات آسيب در حوزه مشخصي از يك المان سازه ميسر است، ولي همواره منجر به آرايش بهينه جامع در مجموعه حسگر نخواهد بود و پراكندگي متقارن حسگرها نتايج بهتري را ارائه خواهد داد. علاوه برآن، ارزيابي درصد شايستگي تعداد حسگر مشخص با الگوريتم همسايگي حسگرها و بدون آن، به‌نسبت هزينه انجام شده‌است. با كاهش هزينه چيدمان به دو حسگر، نتايج شاخص با مجاورت حسگرها، بسيار متفاوت با نوع پراكنده آن خواهدبود و مقدار شاخص بالاتري ارائه مي‌گردد. لذا حالت بهينه و اقتصادي در تقابل بين دو محدوديت تعداد حسگرها و پراكندگي متقارن آنها بدست مي‌آيد.

196249

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي عمران - مهندسي سازه

دكترغلامرضا قدرتي اميري