مقايسه تغيير خواص ترشوندگي پوميس و پيتماس در حذف فاز روغني از آب

كارشناسي ارشد

تهيه مواد زيست محيطي قابل قبول و مقرون به‌صرفه كه بتوانند در حذف فاز روغني از آب استفاده شوند، ضروري و چالش برانگيز است. هدف از انجام اين پروژه آماده‌سازي سطح پوميس و پيت‌ماس به‌عنوان جاذب روغن به‌صورت تغيير ترشوندگي اين دو ماده معدني و طبيعي و مقايسه عملكرد آن‌ها در فرآيند جداسازي آب و روغن بوده است. با استفاده از روش يك عامل در يك زمان، دو پارامتر نوع اصلاح‌كننده (اكتادسيل تري‌كلرو سيلان، تري‌متيل كلرو سيلان، استئاريك ‌اسيد و پالميتيك ‌اسيد) و غلظت اصلاح‌كننده (در محدوده‌هاي معين)، براي هر دو ماده موردنظر ارزيابي شدند و شرايط بهينه با دست‌يابي به پوميس و پيت‌ماس فوق‌آب‌گريز و فوق‌روغن‌دوست با متوسط زاويه‌ تماس به‌ترتيب°82/0±°2/159 و°62/1±°4/160 بدست آمدند. همچنين پسماند زاويه تماس نمونه‌هاي بهينه اندازه‌گيري شده و به‌ترتيب °08/0±°38/2 و °28/0±°47/3 بدست آمدند. مشخصه‌يابي‌هاي دستگاهي جهت تعيين خصوصيات جاذب‌ها نيز انجام شدند و حضور اصلاح‌كننده‌هاي سطحي روي سطح پوميس و پيت‌ماس اثبات شدند. ظرفيت جذب روغن طي آزمايش‌هاي جداسازي ناپيوسته لكه روغني روي سطح آب براي نمونه‌هاي بهينه پوميس و پيت‌ماس به‌ترتيب 45/0 و g/g 8/1 بدست آمدند. از طرفي طي آزمايش‌هاي انتها بسته ميزان جداسازي ماده روغني دي‌كلرومتان از آب توسط نمونه‌هاي بهينه به ترتيب 3/98 و % 7/96 و شار عبوري به ترتيب 38/8422 و Lm-2 h-1 78/10828 بدست آمدند. همچنين آزمايش‌هاي جداسازي انتها بسته متوالي با تكرار ده مرتبه براي هر دو نمونه بهينه انجام پذيرفت و ميزان جداسازي هنوز پس از ده چرخه جداسازي آب و دي‌كلرومتان، بيش از % 92 بود. از طرفي با افزايش چرخه‌هاي جداسازي آب و دي‌كلرومتان، شار براي پوميس به Lm-2 h-1 52/3445 و براي پيت‌ماس به Lm-2 h-1 13/5338 كاهش يافت. به منظور سنجش پايداري نمونه‌هاي بهينه با ماهيت فوق‌آب‌گريزي، آزمايش غوطه‌وري در آب طي مدت زمان 6 ساعت انجام شد. WCA پس از 6 ساعت براي پوميس از°2/159 به°3/153 و براي پيت‌ماس از°4/160 به°9/153 كاهش يافت و نمونه‌هاي بهينه نشان دادند كه مي‌توانند ماهيت فوق‌آب‌گريزي (°150WCA>) خود را پس از غوطه‌وري در آب در مدت زمان مورد بررسي (6 ساعت) حفظ كنند.

196253

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي

دكتر رضا نوروزبيگي