ارائه الگوي پارادايمي مديريت استعداد براي نوآوري در سازمان مبتني بر نهج‌البلاغه

كارشناسي ارشد

سازمان جهت توسعه و پيشرفت خود ملزم به استفاده از نوآوري است و اين مهم، بدون داشتن افراد نوآور و ايجاد فضاي نوآوري ممكن نيست؛ مديريت استعداد با فراهم آوردن شرايط نوآوري در سازمان اعم از استعدادهاي نوآور و ايجاد فضاي نوآوري، موجبات پيشرفت افراد و سازمان را فراهم مي‌كند. در اين ميان استفاده از تدابير اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) در نهج‌البلاغه پيرامون تعامل با افراد بسيار راهگشاست. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت، كيفي بوده و از نوع نظريه‌پردازي داده‌بنياد است، كه با بهره‌گيري از روش كتابخانه‌اي، اطلاعات اسنادي و تهيه فيش از كتب و مقالات معتبر به گردآوري اطلاعات پرداخته است. بدين منظور ابتدا مقوله‌ي محوري مديريت استعداد براي نوآوري در سازمان به دو مقوله‌ي محوري و مجزاي نوآوري در سازمان و مديريت استعداد تقسيم مي‌گردد، آنگاه براي هر كدام، به صورت مجزا، نظرات و پژوهش‌هاي نخبگان و دانشمندان علوم انساني استخراج گرديده و مفهوم‌يابي مي‌گردد؛ بدين ترتيب مفاهيم ذهني اوليه شناسايي شده و دسته‌بندي مي‌گردند. آن‌گاه مطالب مربوط به مقوله‌هاي نوآوري در سازمان و مديريت استعداد، از ميان خطبه‌ها، نامه‌ها و حكمت‌هاي نهج البلاغه انتخاب شده و جمع‌آوري گرديده و كدگذاري مي‌شود و سپس تجميع و نتيجه‌گيري داده‌ها با استفاده از روش استراوس و كوربين، تحت روش نظريه‌پردازي داده‌بنياد، سير داده به مفهوم و مفهوم به مقوله را طي خواهند كرد و نهايتا منتهي به اصطلاح مديريت استعدادِ نوآور در سازمان شده‌است و الگوي پارادايمي مديريت استعداد براي نوآوري در سازمان مبتني بر نهج البلاغه، ارائه مي‌گردد. اين الگو چنين بيان مي‌دارد كه مقوله محوري مديريت استعداد براي نوآوري در سازمان، شامل شرايط علي در راستاي جذب استعدادهاي داراي پتانسيل نوآوري، شرايط مداخله‌گر در راستاي خودكنترلي فردي و سازماني (در برابر موانع نوآوري)، شرايط زمينه‌اي در راستاي نگهداشت، به‌داشت استعدادها و اهميت ويژه به استعدادهاي نوآور و راهبردهايي در راستاي رشد و توسعه استعدادها به منظور انتخاب بهترين گزينه‌هاي نوآوري مي‌باشد و نهايتا پيامدهايي در راستاي پرورش مديران نوآور به همراه خواهد داشت. در اين ميان زنجيره‌ي اتصال تمام اين مقوله‌ها به يكديگر همت، پشتكار، حركت و پيشروي استعدادِ نوآور است كه در اين پژوهش با عنوان خط‌شكني ياد مي‌گردد.

196455

دانشگاه علم و صنعت ايران

امير ذاكري

مديريت تكنولوژي- گرايش سياست‌هاي تحقيق و توسعه

مهدي عبدالحميد