بررسي ارتباط نوع فعاليت كارگران با سطح استرس، افسردگي و اضطراب آن‌ها در صنعت ساخت

كارشناسي ارشد

در ساليان اخير، آمار منتشر شده در خصوص تعداد تلفات و مسدومت‌ها در صنعت ساخت بسيار نگران كننده بوده است. نرخ خودكشي و افسردگي در صنعت ساخت در بيشتر كشورها بالاتر از صنايع ديگر است. اين مطالعه تلاشي در راستاي بهبود شرايط كاري و سلامت رواني-جسمي كارگران در صنعت ساخت كشور ايران است. بهبود شرايط كاري و سلامت كارگران مي‌تواند تاثير بسزاي در مسائل بهره‌وري، كاهش حوادث كاري، كاهش هزينه‌هاي ناشي از غرامت حوادث، كاهش نرخ خودكشي و غيره در صنعت ساخت داشته باشد. در اين مطالعه بر روي سلامت رواني كارگران تمركز شده است. آمار و ارقام منتشر شده در زمينه سلامت كارگران صنعت ساخت نشان از شرايط نامساعد آن‌ها در زمينه شاخص‌هاي سلامت روان دارد. جهت بررسي شرايط رواني افراد پرسشنامه‌هاي زيادي وجود دارد كه در فصل دوم ارائه شده است. در اين مطالعه از پرسشنامه DASS-21 استفاده شده است كه در مطالعات زيادي مورد استفاده قرار گرفته و از اعتبار بالايي در اين حوزه مطالعاتي برخوردار است. براي صحت اطلاعات بدست آمده از اين پرسشنامه، از يك روش الكتروفيزيكي (بكارگيري نوار مغز پوشيدني براي اولين بار در مطالعات صنعت ساخت ايران) استفاده شده است. در اين مطالعه با بررسي 6 دسته از فعاليت‌هاي كارگري صنعت ساخت كه بيشترين فشار كاري را دارند، شاخص‌هاي سلامت روان اين افراد رتبه‌بندي شده است. عوامل مكنون در پرسشنامه سه دسته كه شامل استرس، اضطراب و افسردگي هستند. در نتيجه تحليل‌هاي صورت گرفته، عامل استرس بيشترين تاثير را بر روي سلامت رواني كارگران دارد. با توجه به اطلاعات كسب شده از نوار مغز، نتايج پرسشنامه مورد تاييد قرار گرفته است. از نقطه نظر فعاليت كاري نيز آرماتور بندي و بنايي بيشترين فشار رواني را بر كارگران وارد مي‌كنند. از نتايج اين تحقيق مي‌توان در برنامه‌ريزي ساعات كاري افراد و در نتيجه آن بهبود شرايط رواني و بهره‌وري آن استفاده كرد.

196549

دانشگاه علم و صنعت ايران

مديريت ساخت

مصطفي خانزادي