طراحي وسيله الحاقي در دوچرخه‌هاي شهري به‌منظور كاهش احتمال تصادف از جبهه روبرو

كارشناسي

دوچرخه از قديمي‌ترين وسايل نقليه ساخت بشر مي‌باشد. استفاده از آن درطول تاريخ فراز و نشيب هايي داشته كه در قرن گذشته، با وجود معرفي اتوموبيل و ديگر وسايل نقليه موتوري، محبوبيت آن افزايش پيدا كرده است. همگام با اين افزايش محبوبيت در دنياي ماشيني امروز، سوانح ترافيكي نيز در دوچرخه رشد صعودي داشته است. تحقيقات ميداني نشان داده كه حجم گسترده‌اي از سوانح دوچرخه مربوط به تصادفاتي است كه از ناحيه روبروي دوچرخه اتفاق مي‌افتد كه بخشي از آن به دنبال ترمزگرفتن پيش‌ مي‌آيد. بعد از برخورد يا ترمز ناگهاني، دوچرخه و دوچرخه‌سوار به دليل داشتن اينرسي(نيروي لختي)، تمايل به حركت روبه‌جلو دارد كه منجر به واژگون‌شدن دوچرخه مي‌شود. در اين پروژه، با هدف كاهش احتمال اين نوع سوانح، محصولي طراحي شده است كه روي دوچرخه هاي شهري نصب مي‌شود. اين محصول الحاقي داراي مكانيزمي است كه كاربر را بر روي دوچرخه جابجا مي‌كند. اين جابجايي باعث تغيير مكان مركز ثقل دوچرخه مي‌شود و آن را به عقب حركت ميدهد. با به عقب رفتن مركز ثقل، بعد از برخورد يا تصادف، دوچرخه انرژي بيشتري نياز دارد تا حول چرخ جلويي دوران كند و برعكس شود. اين مكانيزم شامل يك موتور سرووي خطي در قسمت نشيمنگاه دوچرخه مي‌باشد كه در زمان فشرده شدن، ترمز جلو فعال مي‌شود و زين دوچرخه را هل ميدهد. مكانيزمي مشابه در قسمت فرمان وجود دارد كه البته بدون نياز به سروو و با نيروي كاربر جابجا مي‌شود.

196722

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي صنعتي

سيد هاشم مسدد