مدلسازي رياضي فرآيند تراوش تبخيري

كارشناسي ارشد

چكيده فرآيند تراوش تبخيري يكي از فرآيندهاي مهم در عرصه جداسازي غشايي ميباشد كه در طول ساليان گذشته توسعه قابل قبولي درصنايع به عنوان يك ابزار موثر جهت جداسازي و بازيافت مخلوط مايعات داشته است. با توجه به كاربرد گسترده و لازمه مدلسازي اين فرآيند، مقايسه و بهبود مدلها جهت دستيابي به يك مدل جامع ضروري به نظر مي رسد. دستيابي به يك مدل دقيق از فرآيند، امكان انجام آناليز و تخمين حساسيت آن نسبت به پارامترهاي مختلف عملياتي و انتخاب شرايط بهينه عملكرد آن را ميسر مي سازد. مدلهاي پيشنهادي جهت توصيف اين فرآيند شامل مدلي بر مبناي مدل سازي مكانيسمي و همچنين مدلي مبتني بر ديد جعبه سياه با استفاده از يك شبكه عصبي بهينه منطبق بر آن مي باشد. ارزيابي عملكرد دو مدل با استفاده از مجموعه دادههاي آزمايشگاهي موجود و نتايج به دست آمده از دو مدل حاكي از قابليت بالاتر مدل شبكه عصبي نسبت به مدل مكانيسمي در پيشبيني رفتار فرآيند ميباشد. در گام بعدي با توسعه مدل ميزان تاثير نسبي پارامترها بر عملكرد مدل و شرايط عملياتي بهينه فرآيند با توجه به پارامترهاي اساسي جداسازي (ميزان شار عبوري و انتخابگري اجزا) با استفاده از الگوريتم ژنتيك چندهدفه ارائه گرديده است. كلمات كليدي: تراوش تبخيري، مدلسازي ، شبكه عصبي، بهينه سازي ، مخلوط آب و الكل، مخلوط هپتان و تولوئن

204100

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدي، دكتر ايوك پور

شيمي گرايش طراحي، شبيه سازي و كنترل فرآيندها

دكتر كثيري