شاخص تاب آوري لرزه اي براي زيرساخت هاي حياتي و بررسي تاثير اجزاي اصلي و ثانويه برروي اين شاخص- مطالعه موردي پل بزرگراهي در يكي از شريانهاي حياتي شهر تهران

ارشد

زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل نقش اساسي در اقتصاد و جامعه ايفا مي‌كنند و پل‌ها با توجه به عملكردي كه در شبكه حمل‌ونقل دارند نقش كليدي در هنگام حوادث شديد طبيعي همچون زلزله دارند بطوريكه كاهش سطح عملكرد اين اجزا منجر به از دست دادن خسارت جبران‌ناپذير اقتصادي و تلفات جاني گسترده مي‌شود ازاين‌رو در مطالعه پيشرو سعي شده است ضمن لحاظ نمودن عدم قطعيت‌هاي مدل‌سازي و تحليل تاب‌آوري، با استفاده از يك چهارچوب احتمالاتي جهت ارزيابي آسيب‌پذيري و تاب‌آوري پل معرفي گردد تا بتوان ضمن تخمين دقيق‌تر ميزان شاخص تاب‌آوري لرزه‌اي، به تصميم‌گيرندگان كمك كند تا مسير قابل‌اعتمادتري در تصميم‌گيري‌ها خود داشته باشند. ازاين‌رو بامطالعه بر روي يكي از پل‌هاي حياتي شبكه بزرگراهي تهران با در نظر گرفتن اجزاي اصلي و ثانويه اين پل منحني‌هاي شكنندگي اجزاء و كل سيستم استخراج گرديد همچنين جهت بررسي توابع بازيابي عملكرد سيستم پس از رويداد شديد با در نظر گرفتن عدم قطعيت‌هاي مربوط به دوره بازيابي عملكرد و سطوح مختلف خرابي بر روي پروفيل بازيابي با استفاده از شبيه‌سازي مونت‌كارلو پروفيل بازيابي عملكرد سيستم در دو حالت كه صرفاً اجزاي اصلي سيستم موردمطالعه قرارگرفته‌اند و در حالتي كه اجزاي اصلي و ثانويه سيستم مورد ارزيابي قرارگرفته‌اند در دو سطح خطر (10%، در 50 سال و 2%، در 50 سال) به‌دست‌آمده است و مقادير شاخص تاب‌آوري به‌دست‌آمده با يكديگر مقايسه شدند نتايج حاصل نشان دادند در سطوح خطر بالاتر اجزاي اصلي سيستم در شاخص تاب‌آوري نقش مهمي داشته در حاليكه در سطوح خطر پايين نقش اجزاي ثانويه سيستم قابل‌چشم‌پوشي نيست.

204705

دانشگاه علم و صنعت ايران

مرتضي ريسي دهكردي