بررسي فراواني خونريزي داخل جمجمه و عوامل همراه آن در بيماران با سابقه فشارخون مزمن مراجعه¬كننده به مركز آموزشي پورسيناي رشت در زمستان سال 1399

رشت

زمينه و هدف: مطالعات زيادي به ارتباط فشارخون بالا و بروز خونريزي داخل جمجمه¬اي اشاره كرده¬اند اما مطالعاتي كه به بررسي ارتباط ريسك فاكتورهاي دخيل با اين مسئله پرداخته¬اند بسيار محدود بوده و به¬طور كامل شناسايي نشده است. لذا در اين مطالعه بر آن شديم تا با بررسي ويژگي¬هاي دموگرافيك، سوابق پزشكي و ارزيابي باليني بيماران با علايم نورولوژيك و با سابقه فشارخون مزمن مراجعه¬كننده به اورژانس بيمارستان پورسينا بپردازيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه¬ي تحليلي- مقطعي بيماران با سابقه ابتلا به فشارخون بالا سيستميك مزمن و شواهدي از علائم نورولوژيك مانند سردرد، سرگيجه، كاهش سطح هوشياري، تشنج، همي¬پارزي، ... مراجعه كننده به بيمارستان پورسيناي رشت در زمستان سال 1399 را مورد بررسي قرار داديم. در اين مطالعه نمونه گيري به روش تصادفي ساده انجام شد. بدين صورت كه كليه پرونده ها با تشخيص علايم نورولوژيك (سردرد، سرگيجه، كاهش هوشياري، تشنج و ...) و با بيماري فشارخون مزمن‌، مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني پورسيناي رشت در زمستان 1399 بررسي و كدگذاري شدند و درصورت سابقه ابتلا به آنوريسم مغزي، تومور مغزي، ملفورماسيون شرياني- وريدي ومصرف آنتي كواگولان وارد مطالعه نشدند. سپس توسط جدول اعداد تصادفي به تعداد حجم نمونه برآورد شده پرونده براي ورود به مطالعه انتخاب گرديد. پيامدهاي كوتاه مدت با استفاده از اطلاعات موجود در پرونده بيماران، براساس چك ليست مطالعاتي و از طريق بررسي سيستمHIS بيمارستان پورسينا جمع آوري شد. داده هاي جمع آوري شده وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 شد. فرض نرماليتي براي متغيرهاي كمي توسط آزمون شاپيرو_ويلك سنجيده شد. و به جهت بررسي رابطه بين متغير كيفي از آزمون كاي دو استفاده گرديد. نتايج: در اين مطالعه تعداد 202 بيمار شامل 82 مرد و 118 زن با ميانگين سني 49/12±9/68 مورد مطالعه قرار گرفتند. طبق نتايج مطالعه¬ي حاضر تنها 8/22% از بيماران مبتلا به فشارخون مزمن با علائم نورولوژيك مراجعه¬كننده به مركز آموزشي درماني پورسينا داراي خونريزي داخل جمجمه¬اي. همچنين طبق نتايج مطالعه¬ي ما ميزان بروز خونريزي داخل جمجمه اي در بيماران مبتلا به فشارخون با جنسيت مذكر(012/0p=)، بيماران با دو يا بيشتر بيماري زمينه¬اي ( (p=0/016) و بيماران با فشارخون مرحله¬ي اول و دوم(0001/0P= ) و مصرف داروهاي فشارخون (001/0p=) به طور معنادار بيشتر بود. همچنين نتايج حاصل از مطالعه¬ي ما نشان داد كه ارتباط آماري معني¬داري بين خونريزي داخل جمجمه¬اي در بيماران مورد تحقيق برحسب رده¬هاي سني، مصرف سيگار و الكل و بيماري زمينه¬اي خاص وجود ندارد. نتيجه گيري: طبق نتايج حاصل از اين مطالعه جنسيت مرد، ابتلا به فشارخون بالا ،مصرف داروي فشارخون و وجود دو يا بيشتر بيماري زمينه¬اي احتمال بروز خونريزي داخل جمجمه¬اي را در بيماران مبتلا به بيماري فشارخون افزايش مي¬دهند. كليدواژه: خونريزي داخل مغزي، اپيدميولوژي، بيماري زمينه¬اي، بيماري فشارخون بالا

204768

علوم پزشكي گيلان