بررسي ميزان تاثير درمان تركيبي پري آرتيكولار پرولوتراپي با دكستروز واتر و اوزون بر كاهش درد بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو

دانشگاه علم پزشكي كردستان

داخلي

مقدمه: پرولوتراپي همواره به عنوان يك گزينه¬درماني در كاهش علايم استئوآرتريت مطرح مي¬باشد. در مطالعات اخير شواهدي مطرح شده كه تركيب اوزون با ساير مواد در اثربخشي بيشتر درمان، موفقيت¬آميز بوده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير استفاده همزمان از اوزون و دكستروز واتر در پرولوتراپي پري-آرتيكولار زانو بر بهبود درد و عملكرد بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو مي¬باشد. مواد و روش ها: در يك مطالعه كارآزمايي باليني يك سو كور، 28 نفر از زنان و مردان بـالاي 50 سال مبتلا به استئوآرتريت مزمن هر دو زانو با گريد 2 و 3 انتخاب و وارد مطالعه شدند. 9 ميلي ليتر دكستروز 5%، 5 ميلي ليتر (25 ميكروگرم بر ميلي ليتر) اوزون و 2 ميلي ليتر ليدوكائين 1% در يك سرم مخلوط و در 4 نقطه اطراف يكي از زانوهاي بيماران به روش پري¬آرتيكولار تزريق شد. تزريق در سه نوبت به فاصله هر سه هفته تكرار شد. نمرات WOMAC و VAS در زانوهاي تحت درمان و كنترل در شروع مطالعه، 3، 6 و 9 هفته بعد از آن ارزيابي شد. يافته ها: پس از سه نوبت تزريق و گذشت نه هفته از شروع مداخله، ميانگين نمره WOMAC مربوط به زانوهاي تحت¬درمان نسبت به شروع مطالعه كاهش معني¬داري نشان داد(03/0 = P). ميانگين نمره WOMAC در بخش خشكي مفاصل در هفته ششم نسبت به شروع مداخله كاهش معني¬داري داشت (04/0 = P). همچنين ميانگين نمره WOMAC در بخش عملكرد فيزيكي زانوي تحت درمان در هفته هاي ششم و نهم نسبت به ميانگين آن در ابتداي مداخله كاهش معني داري داشتند (هفته ششم 04/0 = P و هفته نهم 02/0 = P). نمره خرده مقياس¬هاي خشكي مفاصل (02/0 = P) و عملكرد فيزيكي (01/0 = P) در زانوهاي تحت درمان در مقايسه با زانوهاي كنترل در ويزيت هفته نهم به طور معني¬داري پايين¬تر بودند. نتيجه گيري: پرولوتراپي پري¬آرتيكولار با دكستروز واتر به همراه اوزون در بهبود خشكي مفاصل و عملكرد فيزيكي زانو در استئوآرتريت زانو ميتواند موثر باشد. كلمات كليدي: استئوآرتريت زانو، پرولوتراپي، تزريق پري¬آرتيكولار، دكستروز واتر، اوزون

204849

دانشگاه علم پزشكي كردستان

داخلي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

نسرين مقيمي، كريم ناصري