بررسي مواد مورد استفاده در ايمپلنت دندان و روش هاي ساخت آن

كارشناسي

ايمپلنت دنداني به عنوان جايگزيني مناسب براي دندان‌هاي از دست رفته در زمينه دندان‌پزشكي، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و با قرارگيري در استخوان فك نقش ريشه‌ي دندان را ايفا مي‌كند. رعايت اصول نيروشناسي در طراحي مكانيكي و انتخاب ماده مناسب براي يك ايمپلنت منجر به بهبود اتصال به استخوان و افزايش طول عمر آن خواهد شد. اجزاي اصلي ايمپلنت دنداني عبارتند از: فيكسچر ، آباتمنت ، تاج دندان ، پيچ‌هاي درماني و كپ درماني ، كه شناخت ساختمان ايمپلنت، لازمه‌ي بررسي عوامل مؤثر در استحكام ايمپلنت‌ها است. مشكلاتي نيز در استفاده از ايمپلنت‌هاي دنداني وجود دارد در ايمپلنت‌هاي دنداني به دليل فقدان ليگامان پريودنتال ، نيروهاي حاصل از جويدن به طور مستقيم به استخوان اطراف آن انتقال مي‌يابد. به همين دليل بررسي توزيع تنش در ايمپلنت‌هاي دنداني از روش‌‌هاي آناليز المان محدود و سير روش‌هاي آزمايشگاهي، نظر پژوهشگران و محققان را به خود جلب كرده است. جنس، هندسه، نوع رزوه ، سطح تماس بين ايمپلنت-استخوان و نيز كيفيت استخوان و بافت‌هاي اطراف فك و نوع بارگذاري، از پارامترهاي تأثيرگذار بر توزيع تنش استخوان مي‌باشد كه باعث انجام مطالعات بسياري در يافتن اثرات اين پارامترها بر توزيع تنش در ايمپلنت‌هاي دنداني گرديده است.

205137

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مكانيك

دكتر سياوش كاظمي راد