عنوان
بررسي وضعيت شايستگي‌اجتماعي و عوامل مرتبط با آن در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه دبيرستان‌هاي شهر رشت در سال 1399
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: شايستگي‌اجتماعي توانايي انسان در انجام مستقل امور شخصي و مسئوليت‌پذيري اجتماعي مي‌باشد به‌عبارت‌ديگر شايستگي‌اجتماعي توانايي مراقبت از خود به‌همراه ياري رساندن و مراقبت از ديگران است و شامل چهار بعد: رفتاري، شناختي، هيجاني و انگيزشي مي‌باشد. نوجواني يكي از دوره‌هاي حساس و كليدي زندگي هست كه در اين دوره شايستگي‌اجتماعي براي سازگاري با انواع بحران‌ها، توانايي ايجاد و حفظ روابط موفق با همسالان و ساير افراد و عبور موفق از اين مرحله ضروري است. لذا اين مطالعه باهدف تعيين وضعيت شايستگي‌اجتماعي و عوامل مرتبط با آن در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه انجام پذيرفت.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر مطالعه‌اي از نوع تحليلي- مقطعي بود كه با روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي تصادفي بر روي 491 دانش‌آموز متوسطه دوم شهر رشت انجام گرفت. اطلاعات فردي - اجتماعي از طريق بخش اول پرسشنامه محقق‌ساخته و شايستگي‌اجتماعي از طريق پرسشنامه الكترونيك پرندين و همكاران كه روايي محتواي كيفي و پايايي آن بررسي شد، درطي آبان ماه سال 1399 جمع‌آوري شد. در مرحله نهايي ارتباط ميان شايستگي‌اجتماعي و عوامل مرتبط با استفاده از آزمون تي‌مستقل، واريانس يك‌طرفه، هم‌بستگي پيرسون و رگرسيون خطي چندگانه مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت.
نتايج: در مطالعه حاضر ميانگين شايستگي‌اجتماعي كل 31/8±7/261 و ميانگين بعد رفتاري 23/1± 7/189، بعد انگيزشي 6/0±2/37، بعد شناختي 3/0±3/18، و بعد هيجاني 2/9±5/16 در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر رشت محاسبه گرديد كه در سطح مطلوب (≥220) است. همچنين ارتباط مثبت معني‌داري بين معدل و ارتباط منفي معني‌داري بين ميزان استفاده از اينترنت دانش‌آموزان با شايستگي‌اجتماعي وجود داشت و ميزان شايستگي‌اجتماعي دانش‌آموزان كم‌خواب به‌صورتي معني‌دار پايين‌تر از افراد داراي خواب طبيعي بود (005/0 > p)؛ اما ميان جنسيت، مرتبه تولد، بيماري فرد، تحصيلات، شغل والدين و بيماري والدين، درآمد خانواده، نوع مدرسه و نوع سرپرستي با شايستگي‌اجتماعي ارتباط معني‌داري وجود نداشت.
نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌ها شايستگي‌اجتماعي دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر رشت در سطح مطلوب قرار داشته و با متغيرهاي معدل، ميزان استفاده از اينترنت و خواب دانش‌آموزان ارتباط معني‌دار داشته است. اين مطالعه نشان داد كه بين معدل، ميزان استفاده از اينترنت و مدت خواب دانش‌آموزان با شايستگي‌اجتماعي آن‌ها ارتباط وجود دارد. شناسايي اين عوامل خواهد توانست برنامه‌ريزان و مديران سازمان‌هاي آموزشي و تربيتي و نيز والدين دانش‌آموزان مقطع دبيرستان را در جهت تعيين خط مشي‌هاي تربيتي، حذف موانع و توسعه شايستگي‌اجتماعي آنان ياري دهد.
كليدواژه¬ها: شايستگي‌اجتماعي، دانش‌آموزان، نوجواني.
شماره ركورد
205169
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان