مقايسه پيامدهاي استفاده از دو داروي ديگوكسين و كاروديلول در درمان كارديوميوپاتي ايديوپاتيك ديلاته در استان كردستان در سال هاي 1387 تا 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

كودكان و نوزادان

هدف: كارديوميوپاتي ديلاته بيماري پيشرونده و معمولاً برگشت‌ناپذيري است كه موجب اختلال عملكرد سيستوليك (انقباضي) سراسري به همراه نارسايي مي‌شود. ديگوكسين و كاروديلول در درمان نارسايي قلبي استفاده مي شوند و از طرفي علت پيامدها و عوارض دارويي نيز مي باشند. هدف از اين بررسي تعيين پيامدهاي استفاده از دو داروي ديگوكسين و كاروديلول در درمان كارديوميوپاتي ايديوپاتيك ديلاته مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه بصورت توصيفي-تحليلي و مقطعي روي بيماران با كارديوميوپاتي ديلاته ايديوپاتيك خفيف انجام شد (سال هاي 1387تا 1398). اطلاعات دموگرافيك افراد و يافته هاي اكوكارديوگرافي و نوع داروهاي مصرفي افراد يا پروتكل درماني كه براي بيمار اتخاذ شده است كه شامل كارديلول يا ديگوكسين تهيه شد. از نرم افزار SPSS نسخه 23، جداول و نمودارها (فراواني و درصد) و شاخص هاي مركزي و پراكندگي، آزمون كاي اسكوئر و تي وابسته و مستقل استفاده شد. سطح معناداري برابر 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: در گروه كاروديلول، 3/56 % افراد، پسر و 8/43% افراد ، دختر بودند و در گروه ديگوكسين نيز 8/68% پسر و 3/31 % دختر بوده اند. در هر دو گروه عملكرد دياستوليك قبل از درمان (p=0.52) و بعد از درمان (p=0.75) تفاوت معناداري با هم نداشت. در هر دو گروه قبل (p=0.07) و بعد از درمان (p=0.81) هايپرتروفي بطن چپ، تفاوت معناداري با هم نداشت. ميانگين الكارنيتين گروه كارديول، 38/64 و در گروه ديگوكسين، 81/74 بود، اما اين اختلاف معناداري نبود (p=0.35). نتيجه گيري: اثر بخشي يكسان دو داروي ديگوكسين و كاروديلول در درمان كارديوميوپاتي ايديوپاتيك ديلاته در مطالعه حاضر ثابت شد. در اين بررسي تجويز دو داروي ديگوكسين و كاروديلول اثرات يكسان درماني را روي بيماران با كارديوميوپاتي ايديوپاتيك ديلاته نشان دادند و اختلاف بين پيامدها معني دار نبود. كلمات كليدي: ديگوكسين، كاروديلول، كارديوميوپاتي ايديوپاتيك ديلاته

205298

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

كودكان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محسن شهيدي، رسول نصيري كالمرزي