عنوان
بررسي ويژگي هاي باليني و دموگرافيك كودكان زير 15 سال مبتلا به بيماري كاوازاكي بستري شده در بيمارستان بعثت سنندج از سال 1393 تا 1398
نويسنده اصلي
اميني، جمشيد
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: بيماري كاوازاكي يك سندرم واسكوليت سيستميك خود محدود شونده است كه به طور عمده روي كودكان اثر ميگذارد و يكي از عوامل اصلي بيماري قلبي اكتسابي در كودكان در دنياست. عامل اصلي ايجاد اين بيماري ناشناخته است (1) واسكوليت به طور عمده عروق كرونر را درگير نموده و شديدترين عارضه آن ضايعات قلبي همچون آنوريسم و نارسايي عروق است كه يك ويژگي خاموش اين بيماري ميباشد. بيماري با علائمي شبيه تب، راش، لنفاودنوپاتي، كونژنكتيويت، آرتريت، پوسته ريزي، ادم، اريتم، تغييرات مخاط حلق و دهان گزارش ميشود. جلوگيري از آنوريسم قلبي هدف اصلي درمان اين بيماران است . با توجه به اينكه ليستي از ثبت بيماران كاوازاكي سنندج موجود نيست برآن شديم تا مطالعه اي جهت ثبت شيوع، عوارض، ويژگي هاي دموگرافيك و درمان اين بيماران در سنندج ارائه دهيم.
روش بررسي: نوع مطالعه مقطعي توصيفي بود كه كليه كودكان كمتر از 15 ساله مبتلا به بيماري كاوازاكي در بيمارستان بعثت سنندج سالهاي 1393 تا 1398، وارد مطالعه شدند. در پرونده هاي بدست آمده مشخصات ويژگي هاي باليني و دموگرافيك ( سن، جنس، نوع زايمان، تعداد فرزندان خانواده، لنفادنوپاتي و عوارض : قلبي، گوارشي، كليوي، پوستي، مفصلي، سيستم عصبي مركزي، بينايي، شنوايي، تنفسي-ريوي و وضعيت ته حلق ) در بيماران جمع آوري و مورد ارزيابي قرار گرفتند. آماره هاي توصيفي با استفاده از ميانگين، انحراف معيار، فراواني، نسبت و در صورت نياز چارك و انحراف ميان چاركي بيان خواهد شد. يافته ها در قالب نمودار و جداول منطبق بر نتايج ارائه شد. داده هاي بدست آمده وارد نرم افزار SPSS شده و مورد آناليز قرار گرفت.
يافته ها: كاوازاكي در پسران بيشتر از دختران است. ميانگين سني بيماران 9/3 بود. بيشترين درگيري در گروه سني 1 تا 2 سال و كمترين درصد آن مربوط كودكان بالاي 10 سال مي باشد. بروز كاوازاكي در فرزندان اول خانواده ها بيشتر است. كاوازاكي در كودكان حاصل زايمان طبيعي بيشتر بود. بيشترين بروز كاوازاكي در فصل بهار و زمستان بود. اكثر بيماران درمان آسپيرين همراه با ايمونوگلوبولين داخل وريدي را دريافت كرده اند. شايعترين درگيري قلبي به ترتيب شامل نارسايي دريچه سه لتي ، اكتازي عروق كرونر و تاكي كاردي بود. بيشترين درگيري گوارشي به ترتيب شامل زبان توت فرنگي، كاهش اشتها و اسهال بود. اكثر بيماران درگيري سيستم ادراري نداشته اند. بيشترين درگيري پوستي شامل راش و پوسته ريزي انگشتان بود. اكثر بيماران درگيري مفصلي نداشته اند و آرترالژي بيشترين درگيري در ميان آن ها بود. بيشترين درگيري سيستم عصبي به ترتيب شامل بي حالي و بي قراري بوده است. عفونت گوارشي و سيستم تنفسي فوقاني بيشترين عفونت همزمان را شامل مي شوند. كونژكتيويت در نصف بيماران ديده شد. درگيري سيستم شنوايي در كاوازاكي شايع نمي باشد. بيشترين درگيري لنفادنوپاتي مربوط به گردن بود. بيشترين درگيري تنفسي به ترتيب مربوط به سرفه و تاكي پنه بوده است. بيشترين درگيري حلق مربوط به اريتم حلق و كمترين درگيري مربوط به پتشي بود. بيشترين درگيري لب و دهان مربوط به ترك واريتم لب بوده است. اكثر بيماران سابقه ي قبلي بستري به علت كاوازاكي نداشتند. تفاوت قابل توجهي در بروز فرم تيپيك و آتيپيك بيماري كاوازاكي به چشم نمي خورد. ميانگين تعداد روز هاي بستري بيماران 69/6 روز بود.
نتيجه گيري: با توجه به تجزيه و تحليل اطلاعات آماري جمع آوري شده از بيماران كاوازاكي زير 15 سال بستري در مركز بعثت نتيجه گيري مي شود كه در مركز مورد بررسي ما تفاوت هايي در ميزان فراواني درگيري سيستم هاي مختلف بدن در بيماران كاوازاكي وجود دارد. البته كه برعكس مطالعات قبلي، تفاوت قابل توجهي ميان فراواني فرم تيپيك و آتيپيك در اين مطالعه نشده است پس باتوجه به عوارض خطرناك اين بيماري، لازم است در تشخيص موارد مشكوك دقت زيادي به كار برده شود. ...كليد واژه ها: كاوازاكي؛ كودكان؛ دموگرافي؛ سنندج
شماره ركورد
205403
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
معصومه عابديني