طراحي و سنتز مشتقات N-آريل-بنزايميدازول به عنوان تركيبات جديد با اثرات بالقوه ضد تجمع پلاكتي

رشت

مقدمه: بيماري‌هاي قلبي و عروقي دليل اصلي مرگ‌و‌مير در جهان مي‌باشند. پلاكت‌ها نقش مهمي در پاتوژنز كشنده‌ترين بيماري‌هاي قلبي و عروقي مثل سندروم كرونري حاد ايفا مي‌كنند. فعال شدن گيرنده P2Y12 براي تجمع پلاكت‌ها ضروري است، به همين علت شاهد استفاده از داروهاي مهاركننده P2Y12 در پيشگيري و درمان افراد با بيماري‌هاي قلبي و عروقي هستيم. Adenosine diphosphate (ADP) به عنوان ليگاند اندوژن گيرنده P2Y12 شناخته شده و مطالعات نشان مي‌دهند كه آنالوگ‌هاي پورين با ساختار مشابه ADP مي‌توانند به عنوان مهاركننده رقابتي گيرنده P2Y12 عمل كرده و از تجمع پلاكت‌ها جلوگيري كنند. بنزايميدازول مولكولي است كه از نظر ساختاري شباهت زيادي به هسته بازهاي پوريني دارد و هسته مناسبي در ساختار بسياري از مولكولهاي فعال دارويي مي باشد. به همين جهت در اين تحقيق گروه جديدي از مشتقات 2-آريل-بنزايميدازول و 2-آريل-1-آريل متيل-بنزايميدازول حاوي استخلاف‌هاي مختلف از نظر فضايي و خواص الكترون كشندگي/ليپوفيليسيته با اثرات بالقوه ضد پلاكتي سنتز شده و ساختار آن‌ها مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌‌ها: مشتقات 2-آريل-بنزايميدازول از واكنش بين مقادير مناسب اورتوفنيلن دي‌آمين و مشتقات دلخواه بنزآلدهيد در شرايط رفلاكس سنتز شده و محصول بدست آمده، بعد از صاف شدن در اتانول ري‌كريستال شد. مشتقات 2-آريل-1-آريل متيل-بنزايميدازول نيز از واكنش بين مقادير مناسب اورتوفنيلن دي‌آمين و مشتقات دلخواه بنزآلدهيد در حضور كلروسولفونيك اسيد در دماي اتاق سنتز شد. محصول نهايي واكنش، بعد از work up، توسط اتانول ري‌كريستال شد. بحث و نتيجه‌گيري: در اين مطالعه 10 مشتق بنزايميدازول، شامل مشتقات 2-آريل-بنزايميدازول و 2-آريل-1-آريل متيل-بنزايميدازول به عنوان تركيبات جديد با اثرات بالقوه ضد پلاكتي سنتز شد. ساختار تركيبات با استفاده از آناليزهاي IR، GC-MASS و NMR مورد بررسي قرار گرفت و نتايج سنتز مواد با خلوص بالا را تاييد نمود. كليد واژه‌ها: سنتزشيميايي/ طراحي مولكول دارويي/ مشتقات بنزايميدازول/ (رسپتور P2Y12)/ (ضدپلاكت)

207376

علوم پزشكي گيلان