بررسي ارتباط تضاد كار- خانواده با حمايت سازماني درك شده در پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي آموزشي سنندج در سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري داخلي - جراحي

زمينه و هدف: با توجه به اهميت تضاد كار-خانواده در پرستاران، تعيين متغييرهاي موثر در جهت كاهش آن ضروري است. علي رغم تاثير متغيرهاي سازماني در تضاد كار-خانواده، رابطه آن با حمايت سازماني درك شده در پرستاران مشخص نيست. لذا مطالعه حاضر باهدف تعيين رابطه تضاد كار-خانواده با حمايت سازماني درك شده در پرستاران دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شد روش پژوهش: مطالعه حاضر به صورت توصيفي همبستگي بر روي 300 پرستار شاغل در بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان، سنندج انجام شد. نحوه انتخاب نمونه‌ها به صورت طبقه‌اي با تخصيص متناسب بود. در اين مطالعه از پرسشنامه سه قسمتي اطلاعات دموگرافيك، تضاد كار خانواده كارلسون و حمايت سازماني درك شده آيزنبرگ استفاده شد. تحليل داده ها با استفاده از نسخه 12 نرم افزار STATA و تست هاي آماري توصيفي (ميانگين، انحراف معيار و جدول توزيع فراواني) و تست هاي آماري تحليلي(من ويتني و كروسكال واليس) و ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شد.سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: در مطالعه حاضر اكثر واحدهاي موردپژوهش شركت‌كنندگان زن (21/64 درصد) و متاهل (89/55 درصد) بودند. بر اساس نتايج تضاد كار و خانواده در پرستاران بالاتر از ميانگين و در ابعاد تضاد كار- خانواده مبتني بر زمان (95/2± 79/10) و تضاد كار- خانواده بر مبناي توان‌فرسايي (72/2± 66/10) بيشترين تضاد كار و خانواده وجود داشت. حمايت سازماني درك شده پائين تر از ميانگين و تحليل داده ها نشان دهنده رابطه منفي تضاد كار-خانواده با حمايت سازماني درك شده بود (0002 /.p=، 21/0 - r=). نتيجه‌گيري: مطالعه حاضرنشان داد حمايت سازماني درك شده با تضاد كار-خانواده ارتباط معني دار و منفي داشت بدين معني با افزايش حمايت سازماني درك شده، تضاد كار-خانواده كاهش مي يابد.مديران سازماني مي‌بايست حمايت سازماني از پرستاران را افزايش داده و بدين ترتيب موجبات كاهش تضاد كاري پرستاران با خانواده را فراهم نمايند. كليدواژه‌ها: پرستاران، تضاد كار- خانواده، حمايت سازماني.

207977

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري

پرستاري مامايي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سينا وليئي