سنتز و مشخصه يابي نانوحامل هاي نيوزومي حاوي داروي كوركومين و پاكلي تاكسل به منظور اثرگذاري روي رده هاي سلولي سرطاني

كارشناسي ارشد

سرطان كه با تكثير غيرعادي سلول ها شناخته مي شود، هرساله جان تعداد زيادي از بيماران را مي گيرد. پيشرفت هاي زيادي براي يافتن يك درمان مناسب براي اين بيماري انجام شده است. پاكلي تاكسل به عنوان عضوي از خانواده تاكسان ها، يكي از داروهاي شيمي درماني موثر مورد استفاده براي درمان انواع سرطان مي باشد. با اين حال، عوارض جانبي وابسته به دوز زيادي دارد كه استفاده از آن را بسيار محدود مي كند. كوركومين كه از ادويه زردچوبه به دست مي آيد، يكي از داروهاي گياهي است كه به تازگي مورد توجه محققين قرار گرفته است. با اين حال استفاده از اين دارو نيز با محدوديت هايي مواجه است. نانوتكنولوژي به عنوان يك راه حل بسيار مناسب و جديد در تشخيص، تصويربرداري، دارورساني و درمان اين نوع بيماري شناخته مي شود. در ميان نانوحامل هاي دارويي، نانونيوزوم ها پتانسيل بالايي براي رساندن انواع داروهاي آب دوست و آب گريز از خود نشان داده اند. بنابراين، از نانونيوزوم ها در اين تحقيق به عنوان ماده حامل دارويي براي رساندن داروهاي پاكلي تاكسل و كوركومين به بافت سرطاني و بررسي اثر سميت آن روي رده هاي سلولي سرطان استخوان استفاده شده است. هدف از انجام اين تحقيق، سنتز و مشخصه يابي فرمولاسيون هاي جديد نانونيوزومي حاوي داروهاي كوركومين و پاكلي تاكسل براي درمان انواع سرطان، به همراه يافتن يك فرمولاسيون بهينه با بررسي اثر پگيلاسيون و ليزين روي اندازه، شاخص پراكندگي، پتانسيل زتا و بازده كپسوله سازي مي باشد. همچنين اثر دما و pH روي رهايش دارو بررسي شد. فرمولاسيون بهينه پاكلي تاكسل هاي نانونيوزومي با اندازه متوسط 181/1 نانومتر، شاخص پراكندگي 0/265 و بازده كپسوله سازي 86/05 با تركيب 24 درصد اسپن60 و 56 درصد كلسترول سنتز شد. به علاوه نتيجه حضور پگيلاسيون، كاهش اندازه ذرات و افزايش نرخ كپسوله شدن دارو است. همچنين فرمولاسيون بهينه انتخاب شده براي نانونيوزوم هاي حاوي كوركومين در فاز اول آزمايش (C2) داراي اندازه متوسط 89/86 نانومتر با شاخص پراكندگي 0/245 و بازده كپسوله سازي 73/5 درصد با تركيب 75 درصد اسپن60 و 25 درصد كلسترول بود. در فاز دوم آزمايش نانونيوزوم ها با تركيب توئين60 و توئين80 سنتز شدند. فرمولاسيون C9 با تركيب 10 درصد كلسترول، 20 درصد توئين60 و 70 درصد توئين80 با اندازه 92/01 ، شاخص پراكندگي 0/206 ، پتانسيل زتاي 26/92- و بازده كپسوله سازي 100 درصدي سنتز و به عنوان فرمولاسيون بهينه انتخاب شد. در فاز سوم اين آزمايش به فرمولاسيون بهينه C9 مقادير مشخص L-ليزين افزوده شد. در نهايت فرمولاسيون C12 به عنوان فرمولاسيون بهينه فاز سوم آزمايش تحت عنوان نانونيوزوم هاي اصلاح شده با ليزين حاوي داروي كوركومين انتخاب شد. تركيب اين فرمولاسيون همان تركيب فرمولاسيون C9 مي باشد. نتايج حضور ليزين در تركيب اين فرمولاسيون منجر به كاهش اندازه، شاخص پراكندگي و به طور ويژه پتانسيل زتا شد. نتايج تست هاي ميكروسكوپي، شكل كروي و يك دستي را براي نانونيوزوم ها نشان داده و نتايج تست FTIR محصورسازي كامل دارو در نانوحامل ها را تاييد كرد. علاوه بر اين، تست هاي جذب سلولي و سميت سلولي انجام شده روي رده هاي سلولي KG-1 ، MG-63 ، A2780 S و A2780 CP-1 نشان از كارايي دارويي بالاتر نانونيوزوم ها نسبت به حالت آزاد دارو داشت. غلظت هاي IC50 در سامانه هاي نانونيوزومي به طور چشم گيري كمتر از حالت آزاد دارو بود. تست سلولي روي رده سلولي سالم MCF10-A نيز انجام شد كه سميت قابل چشم پوشي نانونيوزوم هاي سنتز شده روي سلول هاي سالم را تاييد كرد. ارزيابي آپوپتوز به كمك فلوسايتومتري نيز انجام شد كه نشان داد آپوپتوز در سامانه نانونيوزومي اصلاح شده با ليزين حاوي كوركومين بيشتر از حالت آزاد دارو مي باشد.

208583

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر فاطمه حقيرالسادات

مهندسي نانوفناوري - نانومواد

دكتر سيد مرتضي نقيب