مقايسه وضعيت سلامت دهان و كيفيت زندگي درافراد سالم و مبتلا به HIV

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: در سال‌هاي اخير، كيفيت زندگي و سلامت دهان و دندان به‌عنوان يكي از پيامدهاي مهم بيماري‌هاي مزمن موردتوجه محققان و متخصصان باليني قرارگرفته است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه وضعيت سلامت دهان و كيفيت زندگي در افراد سالم و مبتلابه HIV مي‌باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه به‌صورت مورد-شاهدي با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده بر روي 120 بيمار HIV تحت پوشش مركز مشاوره بيماري‌هاي رفتاري و 120 فرد سالم همسان شده به لحاظ سني و جنسي بدون سابقه بيماري مزمن و حاد شديد انجام گرفت. جهت جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي محقق ساخته جمعيت شناختي، 36SF-، شاخص DMFT، شاخص CPITN و شاخص OHI-S استفاده شد. اطلاعات پس از تكميل شدن وارد نرم‌افزار STATA-14 شده و با استفاده از آزمون‌هاي آماري t-test و كاي اسكوئر انجام شد. سطح معني‌داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سن در گروه مورد و شاهد به ترتيب 38/47 و 29/47 سال بود. 6/84 درصد شركت‌كنندگان در هر دو گروه مرد و 4/15 درصد زن بودند. ميانگين تعداد دندان‌هاي پوسيده، افتاده، ترميم شده و DMFT در گروه شاهد به ترتيب 31/5، 92/9، 58/2 و 33/17 و در گروه مورد 94/8، 41/13، 01/1 و 64/22 بود.ميانگين شاخص‌هاي DI-s، CI-s، OHI-S و CPITN در دو گروه مورد و شاهد به ترتيب 84/1 و 64/1، 60/1 و 33/1، 46/3 و 92/2، 64/2 و 30/2 بود. ميانگين نمره كيفيت زندگي در گروه مورد 08/66 و گروه شاهد 18/77 بود. بين ميانگين DMFT بين دو گروه مورد و شاهد ازنظر آماري ارتباط معني‌دار وجود داشت (0001/0p<). بين ميانگين شاخص‌هاي DI-s، CI-s، OHI-S و CPITN در دو گروه مورد و شاهد ازنظر آماري ارتباط معني‌دار وجود داشت (05/0p<). بر اساس بين نتايج ميانگين كيفيت زندگي و ابعاد آن در دو گروه مورد و شاهد ازنظر آماري ارتباط معني‌داري وجود داشت (05/0p<). نتيجه‌گيري: ويژگي‌هاي اقتصادي و اجتماعي نامناسب بر كيفيت زندگي افراد مبتلابه HIV تأثير منفي داشت. سياست‌گذاران و مديران سلامت بايد جهت بهبود كيفيت زندگي اقدامات و مداخلات لازم را انجام دهند. كليدواژه: سلامت دهان، كيفيت زندگي، HIV

209022

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فرانك شافعي