عنوان
بررسي نيازهاي والدين داراي فرزند مبتلا به اختلال طيف اتيسم در رشت در سال 1398-1399
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه وهدف: اختلالات طيف اتيسم(ASD) يا"در خودماندگي" يكي از مشهورترين اختلالات رشدي دوران كودكي هستند كه شامل گروهي از اختلالات رواني مي باشند كه مهارت هاي تعامل اجتماعي و گستره رفتاري فرد دچار مشكل مي شود. تاثير خـانواده در رشـد همـه جانبـه كـودك، از لحظـه تولد آغاز شـده و در سراسر زندگي فرد باقي مي ماند. ويژگي هاي خاص اين كودكان و نيازهاي ويژه والدين، آن ها را به جستجوي خدمات گوناگوني در موضوعات سلامتي، اجتماعي و تحصيلي، بر مي انگيزد. با اين وجود، اكثر والدين اين كودكان در شناسايي نيازها و به تبع آن يافتن خدمات مناسب كودكان با دشواري مواجه اند. بنابراين در اين پژوهش به بررسي نيازهاي والدين كودكان مبتلا به طيف اوتيسم پرداختيم.
مواد و روش: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي است. جامعه مورد پژوهش در اين طرح شامل تمامي والدين كودكان مبتلا به اختلال اوتيسم در سطح شهر رشت مي‌باشد. نمونه مورد پژوهش از طريق نمونه‌گيري در دسترس از سه مركز آموزشي-درماني شفا، درمانگاه خصوصي و انجمن اوتيسم انتخاب شد. بيماراني كه تشخيص ابتدايي اختلال طيف اوتيسم، توسط متخصص روانپزشك كودكان، داشتند از مراكز شناسايي شدند. طي تماس تلفني با والدين آن ها و توضيح درباره طرح، در صورت تمايل والدين براي شركت در مطالعه، از آنها جهت مصاحبه تكميلي و پر كردن پرسشنامه ها دعوت بعمل آمد. سپس شركت كنندگان پرسشنامه دموگرافيك و پرسشنامه محقق ساخته را تكميل كردند. پس از جمع آوري داده ها، اطلاعات از طريق نرم افزار SPSS نسخه 20، و با استفاده از فراواني و درصد تجزيه و تحليل گرديد.
نتايج : داده هاي پرسشنامه حاصل از 175 نفر از والدين كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. ميانگين سن مادران 8/6 ± 5/38 سال و ميانگين سن پدران 6/7 ± 2/42 سال بود. 9/78 درصد والدين ميزان آگاهي خود از علت اختلالات طيف اوتيسم را كم برآورد كردند، 1/85 % ميزان دريافت حمايت از بهزيستي را كم برآورد كردند، 2/82 % ميزان دريافت حمايت از انجمن هاي حمايتي را كم برآورد كردند و 9/87 % ميزان حمايت از بيمارستانهاي دولتي را كم برآورد كردند. 80 درصد والدين ميزان دسترسي به مراكز نگهداري را كم اعلام كردند. 6/72 % والدين احساس نگراني زيادي در خصوص آينده فرزند داشتند و 7/41 % احساس گناه زيادي در رابطه با بيماري فرزندشان داشتند.
نتيجه گيري: نيازهاي والدين در حيطه آگاهي به علل اختلالات طيف اوتيسم بالا است و نياز به دريافت حمايت از سوي ارگانهاي مربوطه مانند بهزيستي، بيمارستانهاي دولتي و بيمه ها دارند. همچنين دسترسي به مراكز آموزشي و نگهداري براي والدين كم است و احساس گناه و نگراني در والدين كودكان مبتلا به اختلال طيف اوتيسم زياد است. بنابراين توجه به اين حيطه ها در برنامه هاي آينده ضروري بنظر مي رسد.
كليد واژه ها: اختلال طيف اوتيسم، نيازهاي والدين، حمايت والدين
شماره ركورد
209342
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان