عنوان
سنتز پليمر شبكهاي كيتوسان– پلياتيلنايمين/ پلي-وينيل¬الكل با استفاده از پيرومليتيكديانيدريد و استفاده از آن در فرآيند جذب رنگ متيلن¬بلو
نويسنده اصلي
زهرا معظمي گودرزي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
در اين پژوهش مطالعه¬اي بر روي سنتز يك پليمر شبكهاي بعنوان يك تركيب جاذب متشكل از كيتوسان، پلياتيلنايمين، پليوينيلالكل و پيرومليتيكديانيدريد (CEVP) در حضور محلول اسيداستيك شرح داده شدهاست. هدف اصلي از اين كار تهيه¬ي يك جاذب چهار جزئي به منظور جذب موثر رنگ متيلنبلو (MB) از محلول¬هاي آبي بود. پليمرشبكهاي حاصل با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني روبشي گسيل ميداني (FE-SEM)، ميكروسكوپ الكتروني عبوري (TEM)، پراش اشعه ايكس (XRD)، طيفسنجي فروسرخ تبديل فوريه (FT-IR)، طيفسنجي پراش پرتو ايكس (EDX)، Brunauer-Emmett-Teller (BET)، كالريمتري روبشي تفاضلي (DSC)، وزن¬سنجي حرارتي (TGA) و طيف¬سنجي مرئي-فرابنفش (UV-Visible) مورد بررسي قرار گرفت. ويژگي جذب آلاينده بر روي جاذب CEVP به عنوان تابعي از pH محلول و زمان تماس، كمترين مقداري از جاذب براي لود كردن متيلنبلو و غلظت اوليه مورد مطالعه قرارگرفت. حداكثر جذب معادل 1021 براي غلظت اوليه متيلنبلو mg/L 30 در 7 =pH ، 60 دقيقه به عنوان زمان تماس و 0.003 گرم در ليتر دوز جاذب مشاهده شد. در اينجا لازم به ذكر است كه فعاليت جذب در شرايط ملايم (˚C 25 = T) با غلظتها و زمانهاي مختلف مورد بررسي قرار گرفت و نتايج نشان داد كه پليمرشبكهاي جاذبهاي اميدواركنندهاي در فرآيند جذب MB از پساب است و با دارا بودن مقدار 1021 = qmax، از ظرفيت بالايي جهت انجام اين فرايند برخوردار است. در اين روش، پليمرشبكهاي ميتواند با موفقيت متيلنبلو (MB) را پس از چهار مرتبه استفاده جذب نمايد.
شماره ركورد
209486
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
_______________
رشته تحصيلي
نانوشيمي
استاد راهنما
دكتر محمدقربان دكامين- دكترآزاده تجردي