طراحي مجتمع مسكوني در قم با رويكرد الگوبرداري از مسكن ايراني اسلامي

كارشناسي ارشد

يكي از چالش هاي معماري مسكن معاصر، بي هويتي و نبود مبنايي دقيق و جامع براي طراحي است. ايرانيان از دو موهبت بزرگ براي دستيابي به الگوي جامع براي طراحي برخوردارند، يكي معماري ايراني و ديگري معماري اسلامي. معماري ايراني، منبعي غني از تجربيات ارزشمند پيشينيان اين سرزمين است. مسلما توجه به پاسخ گذشتگان به شرايط اقليمي و فرهنگي ايران و ايرانيان، به بهتر شدن پاسخ امروز به نيازهاي معماري ايرانيان كمك شاياني خواهد كرد. از ديگر سو، معماري اسلامي منبعي الهي و اطمينان بخش است كه به واسطه ي گسترش دين اسلام و توصيه هاي ارزشمند اين دين در متون قرآني و روايي به ملت مسلمان معاصر رسيده است. يقينا بهترين راه براي آگاهي از شرايط مطلوب فضاي زندگي، يافتن الگويي جامع براي مسكن سازي اسلامي درميان آيات قرآن و روايات معصومين مي باشد. اين پژوهش با هدف رسيدن به صفات الگوي مسكن ملي مذهبي ايرانيان مسلمان نگارش گرديده است. پژوهش حاضر با جست و جوي كليدواژه هاي اساسي مرتبط با اين حوزه، با روش مرور سيستماتيك، به جمع آوري منابع و درنهايت با بهره گيري از روش تحليل محتوا به استخراج مولفه هاي موثر در الگوي معماري مسكن ايراني اسلامي پرداخته است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد، از 40مورد مولفه ي به دست آمده، به ترتيب همسازي معماري با اقليم، درونگرايي، عرصه بندي فضايي و حفظ حريم، اهميت دادن به هويت، رعايت سلسله مراتب فضايي و بهادادن به هندسه و تناسبات، از شاخصه هاي اصلي مسكن ايراني اسلامي هستند.

209608

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي معماري / گرايش معماري مسكن

دكتر ميترا غفوريان