• عنوان

    بررسي تاثير افزودنيهاي مختلف بر رفتار ستون‌هاي محصور خاك سيماني ساخته شده به روش جت گروتينگ

  • نويسنده اصلي

    اميرحسين ضيائي

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    يكي از چالش‌هاي پيشرو در روش جت گروتينگ حصول اطمينان از تشكيل شدن ستون‌ها با شكل، قطر و مقاومت پيش بيني شده است. از اين رو شناسايي عوامل مؤثر و بررسي تأثير آنها بر مشخصه‌هاي ستون‌هاي جت گروتينگ مهم به نظر مي‌رسد. قالب گذاري پيش از اجراي ستون‌هاي جت گروتينگ با كوبش كيسينگ (غلاف) در زمين باعث به وجود آمدن نظم هندسي و شكل گيري منظم ستون‌ها مي‌شود. همچنين با استفاده از افزودني‌هاي بتن در دوغاب مصرفي مي‌توان پارامترهاي ستون‌هاي به وجود آمده، از جمله مقاومت فشاري را افزايش داد. در اين تحقيق از افزودني‌هاي ابر روان كننده، حبابزا و ميكروسيليس( دوده سيليس) در ساخت ستون‌هاي محصور خاك‌ سيماني به روش جت گروتينگ استفاده شده است و تأثير آن‌ها بر بهبود پارامترهاي مقاومتي و رفتاري مورد بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش از افزودني ابر روان كننده جهت كاهش نسبت آب به سيمان، از ميكروسيليس براي افزايش مقاومت و كاهش تخلخل و در نهايت از حبابزا براي افزايش تخلخل و نفوذپذيز نمودن ستون‌هاي خاك سيماني استفاده شده است. با توجه به نتايج به دست آمده و مقايسه آنها با يكديگر مي‌توان مشاهده كرد كه تأثير قطر دانه‌هاي تشكيل دهنده سازنده خاك سيماني در اين تحقيق تأثير چنداني بر مقاومت فشاري نداشته است و بخش عمده مقاومت را دوغاب بهبود يافته تشكيل داده است. در افزودني حبابزا شاهد افزايش تخلخل در حدود 26 درصد و در نتيجه كاهش مقاومت بوده‌ايم، در نمونه هاي اصلي مقاومت در محدوده 10 تا 18 مگاپاسكال و در نمونه هاي مغزه گيري شده در حدود 4 مگاپاسكال بوده است. در افزودني ابر روان كننده به دليل كاهش نسبت آب به سيمان و خاصيت ذاتي ابر روان كننده شاهد كاهش تخلخل در محدوده 4 تا 8 درصد و افزايش چشمگير مقاومت بوده ايم، در نمونه هاي اصلي مقاومت فشاري 18 تا 25 مگاپاسكال و در نمونه هاي مغزه گيري شده 26 تا 32 مگاپاسكال است. درصد بهينه استفاده از ميكروسيليس در اين پژوهش 10 درصد وزني سيمان و به صورت جايگزين به دست آمده است كه سبب افزايش مقاومت فشاري شده است، درنمونه هاي اصلي مقاومت فشاري در بازه‌ي 14 تا 26 مگاپاسكال و نمونه هاي مغزه گيري شده در محدوده 15 تا 20 مگاپاسكال بوده و تخلخل بدست آمده در حدود 8 درصد است. در نسبت‌هاي 15% و 20% ميكروسيليس شاهد افزايش تخلخل به ترتيب در حدود 5/13 درصد و 19 درصد بوده ايم و به تبع آن كاهش مقاومت فشاري گرديده‌اند، مقاومت فشاري اين نمونه ها در بازه‌ي 6 تا 13 مگاپاسكال مي باشد.
  • شماره ركورد
    209649
  • دانشگاه
    دانشگاه علم و صنعت ايران
  • رشته تحصيلي
    مهندسي عمران
  • استاد راهنما
    محسن صابر ماهاني