بررسي روند جغرافيايي تب مالت انساني و ارتباط آن با پوشش واكسيناسيون دامي در استان كردستان در طي سال¬هاي 1389 تا 1399

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه و هدف: تب مالت يكي از بيماري¬هاي مهم زئونوز مي¬باشد كه توزيع گسترده¬اي در جهان دارد و ايران و استان كردستان از مناطق اندميك اين بيماري مي¬باشند. به علت عدم وجود واكسيناسيون انساني و نقش واكسيناسيون دامي در پيشگيري از اين بيماري و الگوي متفاوت بيماري¬هاي عفوني در مناطق مختلف، اين مطالعه جهت تعيين روند جغرافيايي تب مالت انساني و ارتباط آن با پوشش واكسيناسيون دامي در استان كردستان در طي سال¬هاي 1389 تا 1399 انجام شد. روش¬ كار: در اين مطالعه مقطعي و توصيفي تحليلي، تمامي بيماران مبتلا به تب مالت استان كردستان در طي سال¬هاي 1389 تا 1399 به تفكيك روستا و نقاط شهري و پوشش واكسيناسيون دامي تب مالت استان كردستان در طي سال¬هاي 1388 تا 1398به تفكيك روستا و واحدهاي دامداري بررسي شدند و جهت محاسبه پوشش واكسيناسيون دامي از يك تاخير يك ساله استفاده شد. آناليز داده¬ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 25 و آناليز مكاني داده¬ها توسط نرم افزار ArcGIS نسخه 8/10 انجام شد. يافته¬ها: در اين مطالعه 10175 بيمار مبتلا به تب مالت بررسي شدند كه ميانگين سني بيماران 36/17±59/38 سال بود. 7/53 درصد بيماران مرد و 2/46 درصد زن بودند. 8/84 درصد ساكن روستا و 15 درصد ساكن شهر بودند. در سال¬هاي 1390، 1392، 1393، 1395، 1396 و 1399 توزيع بيماري در استان معني¬دار بوده، به صورتي كه در اغلب اين سال¬ها، شهرستان¬هاي بيجار، ديواندره، سنندج، قروه و دهگلان بيشترين توزيع را داشته¬اند و پوشش واكسيناسيون در طي اين سال¬ها در بيجار و قروه پايين، در سنندج پايين و غيرمنطبق با نواحي ابتلاي بالا و در قروه و دهگلان مناسب بوده است. نتيجه گيري: با توجه به روند كاهشي ابتلا در سال¬هاي اخير، تا قبل از سال 1397 علت عمده¬ي ابتلا در شهرستان¬هاي بيجار و ديواندره، كاهش پوشش واكسيناسيون دامي و در شهر سنندج، مصرف لبنيات آلوده از روستاهاي مجاور و در شهرستان¬هاي دهگلان و قروه، ديناميك بودن گله¬ها و ورورد دام¬هاي آلوده و غيرواكسينه به گله مي¬باشد. كلمات كليدي: تب مالت؛ بروسلوز؛ واكسيناسيون؛ سيستم اطلاعات جغرافيايي؛ كردستان

210152

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ابراهيم قادري