بهينه سازي سبد سهام با استراتژي فاكتورهاي توسعه يافته و حسابداري ذهني تجميعي

كارشناسي ارشد

بهينه سازي سبد يا پرتقوي يكي از مسائل مهم در حوزه مسائل مالي و سرمايه گذاري است و داراي كاربردهاي فراواني در زمينه مديريت سرمايه مي باشد. منظور از بهينه سازي اين است كه شما بازدهي سبد را افزايش و ريسك آن را كاهش دهيد . در واقع در بهينه سازي سبد سهام دو چيز مد نظر است: افزايش بازدهي ، كاهش ريسك. در موضوعات مالي سبد سهام را مي توان به معني يك تركيب و يا يك مجموعه اي از سرمايه گذاريهايي دانست كه بوسيله يك موسسه و يا يك فرد نگهداري مي گردد. انتخاب سبد سهام به منظور حداكثر سازي سود يكي از اصلي ترين دغدغه هاي سرمايه گذاران در بازار هاي مالي است. روش هاي فعلي در انتخاب بهينه سبد سهام از كارآيي لازم برخوردار نيستند. در اين تحقيق كاربرد چند فاكتور مرتبط با سهام، موسوم به فاكتورهاي توسعه‌يافته، براي انتخاب پورتفوي، پيشنهاد و بررسي مي‌شود. اين فاكتورها مشتمل بر فاكتورهاي سنتي همچون ريسك و بازده، به عنوان اهداف مدل‌هاي برنامه‌ريزي آرماني وزني نشان داده مي‌شوند. براي اين منظور نسبت‌هاي مالي مستخرج از صورت‌هاي مالي، با استفاده از تكنيك تحليل پوششي داده‌ها مورد بررسي قرار گرفته‌اند و 6 گروه مهم بانك، بيمه، ماشين آلات و دستگاه‌هاي برقي، پتروشيمي، پالايشي و صنايع غذايي برگزيده شده و در مجموع 26 شركت انتخاب شدند.پورتفوي‌هاي بدست آمده براي مدل هاي‌ پيشنهادي، با يكديگر و نيز با شاخص ميانگين صنعتي بورس اوراق بهادار تهران مورد مقايسه قرار مي‌گيرند و از ادغام برنامه ريزي آرماني با فاكتورهاي توسعه يافته با حسابداري ذهني تجميعي، مدل جديدي به نام CGP طراحي گرديد كه بيان ميدارد پس از شناسايي سهام داراي بنياد مناسب و بررسي سناريوهاي مختلف نسبت به تشكيل سبد سهام بهينه با استفاده از مدل مطرح شده در شرايط عدم قطعيت اقدام شود. نتايج بدست آمده از CGP قوياً از بكارگيري فاكتورهاي توسعه‌يافته براي مشكلات مربوط به انتخاب پورتفوي و فرض تأمين اولويت‌ها و منافع تصميم‌گيرنده پشتيباني مي‌كند.

210457

دانشگاه علم و صنعت ايران

ياسر سبحاني فرد

مهندسي صنايع- مهندسي مالي

عمران محمدي