عنوان
همسونهي تداخل با بهره‌گيري از ساختار كانال
نويسنده اصلي
زين العابدين صمدي
مقطع تحصيلي
دكترا
چكيده
گيرنده‌هاي شبكه بي‌سيم بايد علاوه بر نويز محيط با تداخل فرستنده‌هاي نامطلوب كنار بيايند. از اين رو، علاقه روزافزوني به استفاده از تكنيك‌هاي پيشرفته كاهش تداخل براي بهبود عملكرد شبكه وجود دارد. تكنيك‌هاي سنتي براي مديريت تداخل معمولاً از طيف موجود به طور مؤثر استفاده نمي‌كنند. در مقابل همسونهي تداخل مي‌تواند بازدهي استفاده از طيف را به طور قابل توجهي بهبود بخشد و مجموع درجه آزادي را به صورت خطي با تعداد كاربران افزايش دهد. از اين جهت، همسونهي تداخل يك تكنيك اميدواركننده براي مديريت موثر تداخل است. همسونهي تداخل يك ابزار قدرتمند در توصيف رفتار شبكه‌هاي بي‌سيم در نسبت‌هاي سيگنال به نويز بالا است و قادر است به مقادير بهينه درجه آزادي در اين نواحي دست يابد. با اين‌حال، اين روش در نسبت‌هاي سيگنال به نويز پايين با محدوديت‌هايي در كاربردهاي عملي مواجه مي‌شود. علاوه بر اين، همسونهي تداخل كامل معمولاً به ابعاد سيگنال زيادي نياز دارد. در بخش اول اين رساله، يك شبكه تداخل عمومي تك‌جهشي كه در آن هر فرستنده يك پيام مستقل منتشر مي‌كند و هر گيرنده يك زيرمجموعه دلخواه از پيام‌ها را درخواست مي‌كند، در نظر گرفته شده است. يك الگوريتم تكرار شونده براي به حداقل رساندن تداخل نشتي در هر گيرنده طراحي شده است تا بينشي عددي در مورد امكان تخقق همسونهي تداخل كامل در اين شبكه‌ها فراهم كند. بخش بعدي به شرايط لازم و كافي بر روي ساختار كانال يك شبكه تداخل با محو شدگي متغير با زمان مي‌پردازد تا همسونهي تداخل كامل را در تعداد محدودي از تعميم كانال امكان پذير كند. يك روش جديد بر اساس شرايط به دست آمده پيشنهاد شده است كه در آن هر كاربر مي‌تواند حداقل نيمي از ظرفيت بدون تداخل خود را در هر نسبت سيگنال به نويزي به دست آورد. در طرح دوم پيشنهادي، شرايط در ساختار كانال يك شبكه تداخل به گونه‌اي ارزيابي مي‌شوند كه بخشي از تداخل، بسيار قوي شده و همسونهي تداخل كامل امكان‌پذير مي‌شود و افزايش گذردهي شبكه در مقادير محدود نسبت سيگنال به نويز به دست مي‌آيد.
شماره ركورد
210712
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
فرزان حدادي
رشته تحصيلي
مهندسي برق- مخابرات ـ سيستم
استاد راهنما
وحيد طباطباوكيلي