عنوان
مطالعه آزمايشگاهي فرآيند ازدياد برداشت ميكروبي نفت در محيط متخلخل شكاف دار به كمك مغزه هاي شكاف دار
نويسنده اصلي
زارعي اسلام، بهنام
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي نفت
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
با وجود قرار داشتن بيش از 20 ٪ از ذخاير نفت جهان در مخازن شكاف دار، موفقيت كمي در افزايش توليد نفت از اين مخازن پيچيده حاصل شده
است. در سالهاي اخير نتايج به دست آمده از آزمايشهاي ازدياد برداشت ميكروبي نفت ) MEOR ( اين روش را به عنوان روشي قابل استفاده و
كارآمد در مخازن شكاف دار نشان داده است. ازدياد برداشت ميكروبي نفت به تمامي فرايندهايي گفته ميشود كه در آنها از قابليت توليد متابوليت
هاي ميكروبي توسط ميكروارگانيسمهاي مختلف، در جهت بهبود بازدهي توليد نفت استفاده ميشود. از جمله اين متابوليتها، پليمرهاي زيستي
ميباشد كه ميتوان در جهت مسدود سازي انتخابي مسيرها در محيط متخلخل از آن بهره برد. مسدودسازي انتخابي مسيرها و گلوگاهها در محيط
متخلخل، يكي از مكانيسمهاي مؤثر ازدياد برداشت ميكروبي نفت ميباشد. در اين پژوهش باكتري هالوفراكس مديترانهاي جهت ازدياد برداشت
ميكروبي مورد استفاده قرار گرفت. به اين صورت كه در ابتدا از يك ميكرومدل شيشهاي ناهمگن كه داراي شكافي قطري است استفاده شد. در ابتدا
ميكرومدل تحت تزريق آب قرار گرفت و پس از ثبت ميزان بازيافت نفت در اين مرحله، باكتري در سه غلظت مختلف از زيست توده داخل ميكرومدل
اشباع از نفت تزريق شد، سپس ميكرومدل مجددا تحت تزريق آب قرار گرفته و نتايج آن با تزريق آب در مرحله اول مقايسه شد. نتايج به دست آمده
نشان داد كه استفاده از روش مسدود سازي انتخابي در غلظت 5/07 گرم بر ليتر زيست توده)غلظت اصلي( منجر به 23 % بهبود بازيافت نفت ميشود.
اما با افزايش غلظت زيست توده به 6/74 و 10/14 گرم بر ليتر، به علت افزايش غلظت پليمر برخي از مسيرهاي ارتباطي بين ماتريكس و شكاف نيز
بسته ميشود و اين عامل به عنوان مانعي در جهت جابجايي نفت عمل ميكند. در نتيجه ميزان بازيافت نفت در غلظتهاي زيست توده 6/74 و 10/14
گرم بر ليتر كاهش يافته و به ترتيب برابر با 11/7 % و 7/8 % ثبت شد. با توجه به اين كه بيشترين بازيافت نفت در غلظت اصلي زيست توده) 5/07 گرم
بر ليتر( به دست آمد، آزمايشهاي مربوط به بازيافت نفت در مغزههاي شكاف دار نيز در اين غلظت انجام شد كه ميانگين بازيافت 13/3 % ثبت شد.در
ادامه عمليات سيلاب زني جهت بررسي ميزان كاهش تراوايي در مغزههاي شكاف دار در غلظتهاي ذكر شده انجام شدكه نتايج به دست آمده نشان
ميدهد با تزريق غلظت هاي 5/07 ، 6/74 و 10/14 گرم بر ليتر از زيست توده، به طور ميانگين ميزان تراوايي در مغزهها به ترتيب 53/5 ، 62/5 و 5 / 73
درصد كاهش مييابد.
شماره ركورد
210731
گرايش رشته تحصيلي
مخازن هيدروكربوري
دانشكده
مهندسي شيمي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد مشاور
محمد هادي جزيني
استاد راهنما
روح الله هاشمي، عليرضا خزعلي