توسعه مدل نگهداري وتعمير پيشگيرانه در خطوط ريلي با رويكرد تعيين آستانه بهينه

دكتري

خطوط ريلي در حمل و نقل جايگاه خاصي دارد و با توجه به ويژگيهاي اين مد حمل و نقل و افزايش تقاضا در نتيجه خرابيهاي اعضاي مختلف اين سيستم حمل و نقل نيز ناگزير است. افزايش خرابيها و تغيير شكلهاي هندسي در قسمتهاي مختلف متعاقباً نياز به نگهداري و تعمير در دورههاي مختلف را نيز افزايش ميدهد كه انجام عمليات مذكور هزينه و در بعضي مواقع كاهش ظرفيت در محور و شبكه را به دنبال خواهد داشت. با توجه به موضوع مورد اشاره برنامهريزي براي نگهداري و تعمير در زمانهاي مناسب و سطح اقدام از اهميت خاصي برخوردار ميگردد و تعيين آستانه نگهداري و تعمير خصوصيات هندسي خط آهن يكي از مهمترين فاكتورهاي مربوط به ايمني سير، كيفيت سير و راحتي مسافر ميباشد. براي تعيين حد آستانه نگهداري و تعمير هندسي خط آهن بالاستي در اين رساله با استفاده از دادههاي برداشت شده توسط ماشين اندازهگيري در محور تهران – مشهد مدل نگهداري و تعمير شامل مدل زوال، مدل احيا توسعه داده شد و سپس با استفاده از تابع هزينه نگهداري و تعمير سناريوهاي مختلف مورد مقايسه قرار گرفته است. با توجه به اينكه مدلهاي آماري مورد استفاده قرار گرفته است براي كاهش عدم قطعيت از دو تكنيك توابع خطا و خوشهبندي استفاده شده است. و از سوي ديگر با استفاده از تكنيك مونت كارلو همگرايي مدل احراز شده است. يكي از نتايج مهم اين رساله نشان داد كه اتخاذ سناريوهاي مختلف از 27 درصد تا 57 درصد بر هزينه كل نگهداري و تعمير تأثير گذار بوده است. بنابراين نتيجه اثر اتخاذ حد آستانه بهينه در هزينههاي نگهداري و تعمير بطور كامل مشهود است و ميتواند به مديران زيرساختهاي جهت اتخاذ تصميم مناسب كمك خواهد كرد.

210789

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه آهن گرايش خط و سازه هاي ريلي

دكتر جبارعلي ذاكري