عنوان
بررسي الگوي شكستگي هاي فك و صورت در بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني بيمارستان هاي پورسينا و ولايت رشت در دوره 4 ساله ( شهريور 96 تا شهريور 1400)
محل تحصيل
علوم پزشكي گيلان
چكيده
مقدمه: صـدمات ناحيـه فـك و صورت گرچه به نـدرت كشـنده انـد امـا اغلـب درجـاتي از بدشكلي و اختلال عملكرد را ايجاد مي نمايند كه اين امـر كيفيت زندگي و كارايي فرد را در جامعه كاهش داده و در نهايت فشار اجتماعي و اقتصادي قابل تـوجهي بـر فـرد و اجتماع وارد مي‌آورد. دستيابي به اين اطلاعات همراه با آگـاهي از ساختار فرهنگي و اجتماعي منطقه در پيشبيني و تأمين امكانات و آمادگي در مواجهه بـا ايـن صـدمات در مراكـز درماني از اهميت قابل توجهي برخوردار است. لـذا در ايـن مطالعه، به بررسي الگوي شكستگي‌هـاي فـك و صورت در مراجعين به بيمارستان پورسينا و ولايت رشت از شهريور 96 تا شهريور 1400 پرداختيم.
مواد و روش ها: در اين مطالعه ي مقطعي تحليلي كليه افراد مراجعه كننده با شكايت تروما كه به مراكز بيمارستان هاي ولايت و پورسينا در شهر رشت مراجعه كرده بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. پرونده تمامي بيماران فوق كه شامل اطلاعات دموگرافيك و شرح حال و شرح عمل مي باشد به همراه كليشه هاي سي تي اسكن بيماران از بايگاني استخراج گرديد و اطلاعات لازم شامل سن، جنس، تاريخ وقوع ضايعه، علت و الگوي شكستگي و شكستگي و تروماهاي ديگر همراه بر اساس شرح عمل موجود در پرونده‌ي بيماران و كليشه هاي راديوگرافي در فرم ثبت گرديد. نرم افزار مورد استفاده جهت آناليز داده ها spss نسخه 26 بود. سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد.
نتايج: در اين مطالعه جهت بررسي الگوي شكستگي هاي فك و صورت در بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني بيمارستان هاي پورسينا و ولايت رشت در يك دوره 4 ساله از اطلاعات 718 بيمار استفاده گرديد. ميانگين سن نمونه هاي مورد پژوهش 8/13 6/30 سال بوده است؛ كه 7/88 درصد بيماران (637) مرد و مابقي زن بوده اند. اتيولوژي شكستگي در اكثريت موارد به ترتيب تصادف موتور ( 36.5% )، تصادف اتومبيل ( 23.4% ) و سقوط ( 14.2% ) بوده است. در بررسي فصل وقوع شكستگي هاي مورد بررسي اكثريت شكستگي هاي فك و صورت در فصل تابستان رخ داده است ( 33.8%). اكثريت شكستگي ها به ترتيب در استخوان منديبل ( 52.6% )، زايگوماتيك ( 33.8% ) ، بيني ( 28.9% )، ماگزيلا ( 15.2% ) و اوربيت ( 5.6% ) بوده است.
نتيجه گيري: براساس يافته هاي حاصل از اين مطالعه اكثريت شكستگي ها به ترتيب در استخوان منديبل، زايگوماتيك، بيني، ماگزيلا و اوربيت بوده است. در مجموع ارزيابي مشخصات اپيدميولوژيك شكستگي فك و صورت افراد مورد بررسي در مطالعه ي ما نشان داد كه بيماران ترومايي در دهه ي سوم و چهارم زندگي و با جنسيت مذكر بيشتر در معرض شكستگي هاي استخوان ها فك و صورت هستند. همچنين تصادفات و سقوط بيشترين علت و فصل تابستان شايع ترين فصل بروز اين گونه شكستگي ها بود.
واژگان كليدي: اپيدميولوژي، شكستگي، فك و صورت، تروما
شماره ركورد
211017
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان