بررسي كيفيت زندگي بعد از عمل گاستركتومي اسليو در بيماران تحت جراحي در مراكز دولتي و خصوصي منتخب شهرستان رشت طي پيگيري 6 ماهه از فروردين 1398 لغايت شهريور 1400

رشت

بخش چكيده مقدمه: چاقي به عنوان يكي از مشكلات رو به گسترش در اغلب جوامع، علاوه بر اينكه زمينه‌ساز برخي از بيماري‌هاي جسماني است، بر ساير ابعاد سلامت فرد و كيفيت زندگي وي نيز اثر مي‌گذارد. جهت درمان چاقي از رويكردهاي درماني متفاوت غيرجراحي و جراحي استفاده مي‌شود. در سال‌هاي اخير جراحان بيشتر از عمل اسليو گاستركتومي جهت درمان چاقي مفرط بهره مي‌گيرند. با اين حال، تأثير عمل اسليو گاستركتومي بر كيفيت زندگي بيماران نياز به بررسي بيشتر دارد. بنابراين، هدف از انجام اين مطالعه تعيين كيفيت زندگي بعد از عمل گاستركتومي اسليو در بيماران تحت جراحي در مراكز دولتي و خصوصي منتخب شهرستان رشت طي پيگيري 6 ماهه از فروردين 1398 لغايت شهريور 1400 بود. مواد و روش¬ها: اين مطالعۀ مقطعي بر روي همۀ بيماراني كه از فروردين 1398 لغايت شهريور 1400 در مراكز دولتي و خصوصي منتخب شهرستان رشت تحت جراحي اسليو گاستركتومي قرار گرفتند انجام شد. روش نمونه‌گيري متوالي تدريجي بود. بيماران پس از توضيحات كامل در خصوص پژوهش و امضاء فرم رضايت آگاهانه، پرسشنامۀ كيفيت زندگي را تكميل نمودند. در اين مطالعه جهت ارزيابي كيفيت زندگي بيماران از پرسشنامۀ كوتاه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني (WHO-QoL-BREF) استفاده شد. سپس داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون‌هاي آماري مناسب تجزيه و تحليل شد. نتايج: ميانگين سن 66 بيمار وارد شده به مطالعه 08/9±12/36 سال بود (محدودۀ سن 60-21 سال) و 8/81% از آنها زن بودند. شاخص تودۀ بدني (BMI) 6 ماه پس از جراحي اسليو گاستركتومي بيماران (85/5±31/33)، كمتر از مقدار BMI پيش از جراحي (93/5±41/43) آنها بود (001/0=P). شيوع ديابت، فشار خون بالا، ديس‌ليپيدمي و آپنۀ انسدادي خواب به ترتيب 2/15%، 7/16%، 9/37% و 2/15% بود. يك نفر از بيماران داراي عارضۀ نشتي (5/1%) و يك نفر از آنها داراي عارضۀ خونريزي (5/1%) بود، امّا آمبولي ريوي و مرگ در هيچ يك از بيماران گزارش نشد. . نمرۀ كيفيت زندگي عمومي بيماران 58/14±16/79 بود. از ميان زيرمقياس‌ها، بيشترين و كمترين نمره به ترتيب متعلّق به سلامت جسمي (20/14±22/84) و سلامت محيط (50/9±66/69) بود. از نظر زيرمقياس‌هاي كيفيت زندگي، سلامت جسمي در مردان (038/0=P) و مبتلايان به آپنۀ انسدادي (014/0=P) نمرۀ بالاتري داشت. همچنين سلامت روان‌شناختي در مبتلايان به ديس‌ليپيدمي نمرۀ بالاتري داشت (028/0=P). نتيجه¬گيري: يافته‌هاي مطالعۀ حاضر نشان داده‌است كه 6 ماه پس از جراحي اسليوگاستركتومي در بيماران چاقي مفرط، همۀ زيرمقياس‌هاي كيفيت زندگي (سلامت جسماني، سلامت روان‌شناختي، سلامت اجتماعي، سلامت محيط اطراف و وضعيت عمومي كيفيت زندگي) در وضعيت مطلوبي قرار دارند. كليدواژه‌ها: اسليو گاستركتومي، جراحي چاقي، چاقي، كيفيت زندگي

211065

علوم پزشكي گيلان