بررسي تاثير برنامه خود مديريتي بر تبعيت از رژيم درماني بيماران مبتلا به فشار خون بالاي مراجعه كننده به درمانگاه امام محمد غزالي سنندج در سال 1399

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

مراقبت هاي ويژه پرستاري

زمينه و هدف: يكي از رفتارهاي مرتبط با بيماري پر فشاري خون كه درمان موفقيت آميز، آن را پيش بيني نموده و از عوارض منفي و شدت بيماري مي¬كاهد، تبعيت بيماران از رژيم درماني است. يكي از روش هاي مديريت بيماري توسط خود فرد به كارگيري برنامه خودمديريتي مي¬باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين تاثير برنامه خود مديريتي بر تبعيت از رژيم درماني در افراد مبتلا به فشار خون بالا انجام شده است. روش پژوهش: در اين تحقيق نيمه تجربي دو گروهي، 70 بيمار مبتلا به فشار خون مراجعه كننده به درمانگاه امام محمد غزالي شهر سنندج به روش نمونهگيري در دسترس وارد مطالعه شده و مورد بررسي قرار گرفتند. 70 بيمار به صورت تصادفي به دو گروه آزمون و كنترل اختصاص يافتند. ابزار جمع آوري اطلاعات شامل فرم اطلاعات جمعيت شناختي و پرسشنامه تبعيت از رژيم درماني بيماران مدانلو بود. اطلاعات به وسيله¬ي نرم افزار SPSS نسخه¬ي21 و آمار توصيفي و آزمون تي مستقل و تي زوجي تجزيه و تحليل شدند. يافته¬ها¬: هر دو گروه از نظر اطلاعات دموگرافيك و پايه ايي شامل سن، جنس، وضعيت تاهل، مصرف سيگار، سابقه بيماري زمينه¬اي (مانند قلبي عروقي، ديابت، چربي خون بالا و سكته هاي مغزي و¬...)، شغل، محل سكونت، ميزان رضايت از درآمد و نوع پوشش بيمه¬اي مقايسه و همسان بودند. بنابر نتايج ميانگين (انحراف معيار)، نمره تبعيت از درمان در بيماران گروه مداخله قبل و بعد از مداخله به ترتيب 12/59 (72/14) و 47/66 (23/11) بود. اين ميزان در بيماران گروه كنترل به ترتيب 58/58 (42/14) و 43/62 (75/11) بود. ميانگين تبعيت از درمان قبل و بعد از مداخله در افراد گروه آزمون بيشتر از گروه كنترل بود. به منظور مقايسه ميانگين نمره تبعيت از درمان در دو گروه آزمون و كنترل قبل و بعد از مداخله از آزمون آماري تي مستقل استفاده شد. نتايج اين آزمون نشان داد اين تفاوتها بين ميانگين نمره تبعيت از درمان دو گروه، معنيدار آماري نيست (05/0P>). همچنين نتايج نشان ميدهد كه ميانگين تبعيت از درمان بعد از مداخله در بيماران هر دو گروه آزمون و كنترل در مقايسه با قبل از مداخله افزايش داشت. مقايسه ميانگبن نمره هر گروه با خودش قبل و بعد از مداخله با استفاده از آزمون آماري تي زوجي انجام شد. نتايج استفاده از اين آزمون نشان داد اين افزايش در ميانگين نمره در گروه آزمون معنيدار آماري است (001/0P> ) اما در گروه كنترل تفاوت معنيدار آماري مشاهده نشد (181/0P= ). نتيجه گيري: بر اساس نتايج مطالعه، مداخلات آموزشي خودمديريتي در گروه مداخله سبب افزايش ميزان تبعيت از درمان در بيماران اين گروه گرديد. بنابراين استفاده از روش هاي آموزشي كم هزينه و مقرون به صرفه همچون خودمديريتي در بيماران مبتلا به پرفشاري خون جهت ارتقا تبعيت از درمان توصيه مي گردد. كليد واژه ها: فشار خون، تبعيت از درمان، آموزش، برنامه خود مديريتي، ايران

211459

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري

پرستاري مامايي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

شهناز خالدي