شناسايي و ارزيابي روابط همكاري ذينفعان داخلي پروژه با رويكرد تحليل شبكه‌هاي اجتماعي به همراه مطالعه موردي

كارشناسي ارشد

جهت تحقق اهداف و علايق مشخص شده در سازمان‌هاي پروژه محور، مجموعه‌اي از خدمات، فعاليت‌ها و روش‌هاي همكاري موردنياز است. درگيري اشخاص مختلف در پروژه‌ها، نيازمند بكارگيري دانش مديريت پروژه در اين راستا مي‌باشد كه در اين راستا دانش مديريت ذينفعان پروژه ارائه گرديده است. مديريت ذينفعان در واقع دستيابي به فرصت‌هاي مناسب براي استفاده از منابع راهبردي در جهت رسيدن به اهداف است. درك روابط ميان ذينفعان، تحليل ارتباطات ذينفعان و تدوين راهكارهاي مناسب و نوين براي بررسي و كاوش تعامل ميان ذينفعان، براي موفقيت پروژه، از اهميت حياتي، برخوردار است. موثرترين راه دستيابي به مزيت رقابتي در شرايط فعلي كارآمدتر كردن كاركنان سازمان‌هاي پروژه‌محور از طريق بهبود و بهسازي آنان است و آنچه كه در راستاي توسعه منابع انساني اهميت دارد اين است كه بهبود فعاليت منابع انساني از طريق بررسي ارتباطات آن‌ها در طول پروژه مي‌تواند محقق شود. در اين پژوهش با تكيه بر دانش مديريت پروژه و بهبود عملكرد منابع انساني ذينفعان داخلي پروژه، با استفاده از تحليل شبكه‌هاي اجتماعي مورد ارزيابي قرار گرفته است. با توجه به مرور ادبيات انجام‌شده و هم‌چنين ماهيت مسئله كه شناسايي و ارزيابي روابط همكاري است و نيازمند بررسي روابط بين چند واحد مي‌باشد، روش تحليل شبكه‌هاي اجتماعي مورد استفاده قرار گرفته است. يك شبكه اجتماعي ساختاري مبتني بر گراف است كه جهت درك پيچيدگي‌هاي آن، شبكه را به صورت مجموعه‌اي از گره‌ها و روابط ميان آن‌ها در نظر مي‌گيرند. گره‌ها، اشخاص و در واقع بازيگران درون شبكه هستند و روابط ميان آن‌ها به صورت اتصالاتي بين گره‌ها نمايش داده مي‌شود. پژوهش حاضر بر روي پروژه‌اي در زمينه طراحي و توسعه موتور خودرو اجرا شده است. در پژوهش حاضر به بررسي روابط همكاري ذينفعان داخلي پروژه پرداخته شده است. در اين تحقيق ابتدا شبكه ذينفعان داخلي بر اساس همكاري صورت گرفته در فعاليت‌هاي مشتركِ انجام‌شده توسط منابع، مورد بررسي قرار گرفته است. در مرحله دوم شبكه نامه‌نگاري‌ها و ارتباطات رسمي بين ذينفعان داخلي بررسي شده است و در نهايت تركيب دو شبكه مذكور سبب تشكيل شبكه‌اي جديد به نام شبكه همكاري تجميعي شده است. در شبكه تجميعي، واحد سوخت و احتراق، داراي بالاترين مركزيت درجه به معناي دارا بودن بالاترين همكاري با ديگران است، واحد جانمايي و انطباق داراي بالاترين مركزيت نزديكي به معناي سرعت دسترسي بيشتر به گره‌هاي ديگر بوده و واحد تداركات داراي بالاترين درجه مركزيت بينابيني به معناي استراتژيك‌تر بودن موقعيت آن واحد مي‌باشد.

211489

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مهرداد آقا محمدعلي كرماني

مهندسي صنايع

دكتر عليرضا معيني