آناليز سينماتيك و سينتيك زانو حين راه رفتن در افراد بازسازي رباط صليبي قدامي 6 و 9 ماه بعد از عمل جراحي

كارشناسي ارشد

ثبات مفصل زانو با فرآيند پيچيده‌اي حاصل ميشود كه در آن رباط صليبي قدامي (ACL) نقش مهمي را ايفا مي‌كند. بازسازي (ACL) معمولاً براي بازگرداندن ثبات مفصل زانو استفاده ميشود. بيماران پس از بازسازي (ACL) الگوهاي حركتي زانوي بازسازي شده را در حين راه رفتن تغييردادهاند. تغييرات در مكانيك زانو به دنبال بازسازي رباط صليبي قدامي (ACLR) نقش مهمي در ايجاد آرتروز زودرس (OA) و افزايش خطر آسيب مجدد ACL دارد. هدف: مقايسه سينماتيك و سينتيك سه بعدي اندام تحتاني در بين افراد مبتلا به ACLR و گروه كنترل سالم از 6 تا 9 ماه پس از ACLRروش: دو گروه كنترل و بازسازي رباط صليبي قدامي توسط گرفت پتلا در اين مطالعه شركت كردند. پارامترهاي سينماتيكي و سينتيكي در طول راه رفتن بر روي سطح تراز توسط يك سيستم آناليز حركت و دو صفحه نيرو ارزيابي شد. تفاوت بين پارامترهاي زانوي عمل شده بيماران و افراد كنترل با استفاده ازآناليز واريانس دو نمونه (p-value 0. 05) ارزيابي شد. دادههاي راه رفتن روي همه افراد در آزمايشگاه آناليز حركت بعد از عمل جمع‌آوري شد. داده‌هاي سينماتيكي نشان داد بيماران در حداكثرفلكشن زانو در گروه 9ماه افزايش پيدا كرده ولي تفاوت معناداري بين آن‌ها وجود نداشت مي‌توانند به حداكثر ابداكشن كمتري در زانوي بازسازي‌شده دست يابند. داده‌هاي سينتيكي كاهش قابل توجهي درحداكثر گشتاور اكستنشن زانو P=0. 04براي اندام بازسازي شده در طول 9 و 6 ماه بعد از عمل نشان داد. همچنين كاهش قابل توجهي درحداكثر گشتاور اداكشن زانوP=0. 01 براي هر دو گروه در ارزيابي پيگيري وجود داشت نتايج ما نشان مي‌دهد تجزيه و تحليل افراد بازسازي ACL، تفاوت نادري درسينماتيك زانو نسبت به گروه كنترل دارد. نشان ميدهد افراد بيشتر احتمال دارد سينماتيك نرمال را از سر بگيرند تا سينتيك. مي‌تواند به دليل بازنگشتن كامل حس عمقي و گيرنده‌هاي موجود در عضلات و تاندونها است كه در حال تلاش براي كنترل موقعيت زانو هستند.

211948

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي پزشكي- بيومكانيك

محمد حق پناهي