• عنوان

    بررسي دقت تشخيصي راديوگرافي هاي پري اپيكال موازي، پري اپيكال مايل و توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخروطي همراه با اعمال يك الگوريتم Auto-edge detection در ارزيابي شكستگي ايمپلنت هاي دنداني

  • محل تحصيل
    علوم پزشكي گيلان
  • چكيده
    مقدمه و اهداف: عدم تشخيص صحيح شكستگي در ايمپلنت هاي دنداني منجر به تحليل پيش رونده استخوان و نياز بيمار به درمان هاي پيچيده تر مي گردد. بنابراين، تشخيص به موقع و صحيح شكستگي ايمپلنت هاي دنداني در تصاوير راديوگرافي بسيار حائز اهميت مي باشد. با اين وجود، راديوگرافي هاي پري اپيكال به دليل دو بعدي بودن و تصاوير CBCT نيز به دليل آرتيفكت هاي فلزي ناشي از ايمپلنت، تشخيص را با مشكلاتي مواجه مي سازند. در مطالعه حاضر بر آن شديم تا روش هاي راديوگرافي شامل پري آپيكال موازي (PPA)، پري آپيكال مايل OPA)) و CBCT با و بدون كاهش آرتيفكت فلزي MAR)) را براي تشخيص شكستگي ايمپلنت مورد بررسي قرار دهيم. علاوه بر اين، يك الگوريتم Auto-edge detection به نام الگوريتم Canny نيز بر روي تصاوير اعمال شد تا كارايي آن براي به دست آوردن نتايج دقيق تر ارزيابي شود. مواد و روش ها: تصاوير PPA، OPA و CBCT با و بدون MAR از 24 ايمپلنت سالم و 24 ايمپلنت داراي شكستگي تهيه شدند. تصاوير حاصل يك بار در فرمت اصلي و بار ديگر با اعمال الگوريتم Canny به سه مشاهده گر ارائه شدند. دقت تشخيصي هر روش با اندازه گيري سطح زير منحني مشخصه عملكرد گيرنده (AUC) ارزيابي شد. مقايسات زوجي بين روش ها نيز با آزمون Delong با سطح معناداري 05/0 انجام شد. نتايج: بيشترين مقدار AUC متعلق به CBCT در حالت فعال MAR با اعمال الگوريتم Canny بود و بعد از آن به ترتيب CBCT در حالت فعال MAR بدون الگوريتم Canny، CBCT در حالت غير فعال MAR بدون الگوريتم Canny = CBCT در حالت غير فعال MAR با اعمال الگوريتم Canny = OPA با اعمال الگوريتم Canny، PPA با اعمال الگوريتم Canny، PPA بدون الگوريتم Canny = OPA بدون الگوريتم Canny قرار داشتند. به علاوه مقايسات دو به دو تفاوت هاي آماري معناداري را بين CBCT در حالت فعال MAR با اعمال الگوريتم Canny و PPA بدون الگوريتم Canny (005/0 = p)، CBCT در حالت فعال MAR با اعمال الگوريتم Canny و PPA با اعمال الگوريتم Canny (028/0 = p) و همچنين CBCT در حالت فعال MAR با اعمال الگوريتم Canny و OPA بدون الگوريتم Canny (005/0 = p) نشان داد . نتيجه گيري: به كارگيري الگوريتم Canny edge detection دقت تصاوير CBCT و پري آپيكال را براي تشخيص شكستگي در ايمپلنت هاي دنداني افزايش مي دهد. كليد واژه¬ها: ايمپلنت¬گذاري دنداني؛ شكستگي¬ها، استرس؛ تشخيص
  • شماره ركورد
    212352
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان