بررسي اثربخشي درمان مبتني بر آموزش رواني بر روي علائم مثبت و منفي افراد مبتلا به اختلال اسكيزوفرني مزمن

رشت

چكيده مقدمه و هدف: در ميان بيماري هاي رواني، اسكيزوفرني يكي از ناتوان كننده ترين بيماري ها در زمينه كاركرد فردي، شغلي و اجتماعي محسوب مي شود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان مبتني بر آموزش رواني بر روي علائم مثبت و منفي افراد مبتلا به اختلال اسكيزوفرني مزمن بوده است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع كارآزمايي باليني است. جمعيت مورد مطالعه عبارتند از تمامي بيماران روانپزشكي سرپايي داراي اختلال اسكيزوفرني مزمن كه در سال 99-1398 به بيمارستان شفا مراجعه كرده اند و در دوره بهبودي قرار دارند. قبل از شروع، طرح پژوهش در كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي گيلان مورد بررسي قرار گرفت. بيماران از طريق نمونه گيري دردسترس براساس معيارهاي ورود وارد مطالعه شدند. بيماران از طريق تصادفي سازي بلوكي به دو گروه با مداخله روان درماني مبتني بر آموزش رواني و گروه كنترل تقسيم شدند. با توجه به اينكه تعداد كل نمونه 24 نفر بود، 6 بلوك 4تايي توسط متخصص آمار تهيه گرديد سپس دستيار از طريق پاكت هاي دربسته بيماران را به هريك از گروه ها تخصيص داد. گروه مداخله تحت درمان رايج به همراه روان درماني مبتني بر آموزش رواني قرار گرفت و گروه كنترل تنها تحت درمان رايج بود. آموزش توسط دستيار روانپزشكي آشنا به تكنيك هاي آموزش رواني، طي 6 هفته هر هفته 1 جلسه 1-5/1 ساعت اجرا شد. بيماران قبل از شروع مداخله، پس از پايان جلسات مداخله و يك ماه بعد از مداخله با آزمون هاي افسردگي (Beck's Depression Inventory)، اضطراب (Beck Anxiety Inventory)، كيفيت زندگي36 سوالي (36-Item Short Form Survey) و علائم مثبت و منفي (Positive and Negative Syndrome Scale) مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج: علائم منفي و علائم كلي PANSS در جلسه پايه با سطوح معناداري به ترتيب 002/0 و 001/0 به طور معناداري در گروه روان درماني نسبت به گروه كنترل كاهش داشت. مقايسات بين گروهي توسط آزمون بين گروهي ANOVA بررسي گرديد. نتيجه مقايسات بين گروهي توسط آزمون بين گروهي ANOVA نشان مي دهد در فاصله زماني بين اتمام مداخله تا زمان پيگيري، گروه روان درماني به طور معناداري كيفيت زندگي بيشتري داشته اند (0001/0>P). تفاوت معناداري بين نمره افسردگي بك در دو گروه مشاهده شد (0001/0>P). همچنين مقايسه بين گروهي حاكي وجود تفاوت معنادار بين نمره اضطراب بك در دو گروه دارد (002/0=P). بحث و نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي به دست آمده از اين پژوهش مي توان چنين نتيجه گيري كرد كه مداخله آموزش رواني مي تواند به بهبود علائم مثبت و منفي بيماران كمك كند. همچنين به كارگيري اين روش مي تواند به بيماران در افزايش آگاهي و بينش آنان از اين اختلال شود كه اين مسئله به نوبه خود در بهبود كيفيت زندگي و كاهش علائم جانبي نظير اضطراب و افسردگي تأثيرگذار خواهد بود. كليد واژه: درمان مبتني بر آموزش رواني، علائم مثبت و منفي، اختلال اسكيزوفرني مزمن

213288

علوم پزشكي گيلان