بررسي فراواني نسبي موتاسيون در منطقه QRDR (quinolone resistance determining region) در سويه¬هاي سودوموناس آئروژينوزا مقاوم و حساس به سيپروفلوكساسين جدا شده از بيماران مبتلا به عفونت زخم سوختگي بيمارستان ولايت رشت در سال 1397

رشت

مقدمه: سودوموناس آئروژينوزا به عنوان يك پاتوژن مهم و فرصت طلب در ايجاد عفونت در بيماران مبتلا به زخم سوختگي محسوب مي شود. سيپروفلوكساسين يكي از مهمترين آنتي بيوتيكي است كه براي درمان اين بيماران استفاده مي¬شود. امروزه مقاومت آنتي بيوتيكي در باكتريها به خصوص سودوموناس آئروژينوزا اهميت ويزه اي پيدا كرده است . موتايسون در ژنها ي مربوطه روند رو به رشدي را دارا مي باشد. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين فراواني نسبي موتاسيون در ژنهاي منطقهQRDR ، سويه¬هاي سودوموناس آئروژينوزا مقاوم و حساس به سيپروفلوكساسين جدا شده از بيماران مبتلا به عفونت زخم سوختگي مي باشد. مواد و روش¬ها: : از نمونه هاي به دست آمده از بيماران مبتلا به عفونت زخم سوختگي، 118 سويه سودوموناس آئروژينوزا با استفاده از روش هاي استاندارد باكتريولوژيك، جداسازي ومورد شناسايي قرار گرفت . جهت بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي نسبت به آنتي بيوتيك ها از تست حساسيت ميكروبي به روش استاندارد ديسك ديفيوژن براساس((CLSI صورت گرفت. جهت تعيين توالي و بررسي وضيعت موتاسيون در منطقه QRDR به دنبال استخراج DNA از سويه هاي سودوموناس آئروژينوزا ، ازدياد نواحي ژني gyrA، gyrB، parC و parE با استفاده ازروش PCR انجام گرديد. سپس نواحي ژني مورد نظرتوسط شركتBioneer كره جنوبي تعيين توالي گرديد. وضعيت موتاسيون در منطقه QRDR با استفاده از برنامه Card database در مقايسه با توالي سودوموناس آئروژينوزا PAO1 به عنوان سويه استاندارد تعيين گرديد. نتايج: نتايج حاصل ازاين مطالعه نشان مي دهد كه ميزان مقاومت سودوموناس آئروژينوزا جدا شده از زخم سوختگي نسب به آنتي¬بيوتيك¬ هاي تست شده عبارت است: توبرامايسين (32/59 درصد)، جنتاميسين(08/55 درصد)، پيپراسيلين(69/51 درصد)، سفتازيديم (50/30 درصد)، آميكاسين (27/26 درصد) و آنتي¬بيوتيك¬ ايمي-پنم (42/25 درصد) بود. همچنين 59/35 درصد. از سويه هاي جداشده مقاوم به چند دارو M.D.R) ) بودند. بر اساس نتايج بدست آمده از ميان سودوموناس آئروژينوزا هاي جدا شده، (84/50 درصد) به سيپروفلوكساسين مقاوم و 37/42% حساس مي باشند. نتايج حاصل از تعيين توالي در منطقه QRDR حاكي از آن است كه بيشترين موتاسيون در ژن gyrA صورت گرفت كه در 71 /85 درصد موارد موتاسيون¬ در اين ژن تغيير تروئونين به ايزولوسين ( Thr-83→Ile) و در كدون 83 مي باشد. كه همگي در سويه هاي مقاوم به سيپروفلوكساسبن بوده است . همچنين در دو سويه حساس به سيپروفلوكساسين دو موتاسيون خاموش در ژن gyrA گزارش گرديد . اين در حالي بود كه در ژن gyrB موتاسيوني مشاهده نگرديد. نتايج نشان دهتده در ژن parE در يك سويه مقاوم به سيپروفلوكساسين يك موتاسيون شامل جابجايي اسيد آسپارتيك به آسپارژين (Asp-470→Asn)) گزارش گرديد . ضمنا موتاسيوني در ژن parC در سويه هاي تعيين توالي شده مشاهده نگرديد. نتيجه¬گيري: موتاسيون در ناحيه QRDR مي تواند نقشي مهمي در ايجاد مقاومت به كينولون ها به خصوص سيپروفلوكساسين داشته باشد. در اين مطالعه بيشترين موتاسيون در ژن gyrA مشاهده گرديد كه شايع ترين آن موتاسيون در كدون 83 مي باشد. اين موتاسيون باعث تبديل اسيد آمينه قطبي تروئونين به اسيد آمينه غيرقطبي ايزولوسين مي شود كه مي تواند مكانسيم اصلي مقاومت به سيپروفلوكساسين محسوب شود . كليدواژه¬ها: سودوموناس آئروژينوزا، سيپروفلوكساسين، موتاسيون، gyrA، gyrB، parC، parE، QRDR.

213301

علوم پزشكي گيلان