بررسي و مقايسه ضخامت لثه، ضخامت استخوان و موقعيت ساجيتال ريشه در دندان هاي قدامي ماگزيال در اندازه گيري كلينيكي و توموگرافي كامپيوتري با دسته اشعه مخروطي )CBCT )در دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيالن در سال 1399

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

هداف: هدف از اين مطالعه بررسي و مقايسه ضخامت استخوان، ضخامت بافت نرم باكال، ضخامت بافت نرم پاالتال و Inclination دندان هاي قدامي ماگزيال به وسيله اندازه گيري كلينيكي و توموگرافي كامپيوتري با دسته اشعه مخروطي )CBCT )بود. روش اجرا: در اين پژوهش مقطعي، 42 بيمار كه اسكن استخوان با بازسازي سه بعدي در ناحيه قدام ماگزيال داشتند شركت داشتند. با استفاده از ابزار اندازه گيري نرم افزار، ضخامت بافت نرم باكال در فاصله 1 ميليمتري از CEJ در دو نقطه )يك نقطه در سطح باكال و ديگري در اينتردنتال( اندازه گيري شد. اين روش در سطح پاالتال در دو نقطه )يك نقطه در سطح پاالتال و ديگري در اينتردنتال( مجددا تكرار شد. ضخامت باكولينگوالي استخوان نيز در فاصله 2 ميليمتري از CEJ با استفاده از ابزار اندازه گيري نرم افزار اندازه گيري شد و Inclination دندان تعيين شد.. سپس ارزيابي باليني بيماران كه شامل اندازه گيري باليني ضخامت بافت نرم باكال، ضخامت بافت نرم پاالتال و ضخامت استخوان دندان مي شد، توسط يك كلينيسين انجام گرديد. ضخامت بافت نرم به روش Probing Transgingival اندازه گيري شد. ضخامت استخوان با استفاده از Gauge Crown اندازه گيري شد و سپس مقادير ضخامت لثه باكال و لثه پاالتال كه به روش Probing Transgingival اندازه گيري شده بود را از عدد به دست آمده توسط گيج كم كرده و مقدار باقي مانده به عنوان ضخامت استخوان در نظر گرفته شد. به علت برقرار بودن فرضيات از آزمون ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. تمامي آزمون ها در سطح معناداري 5 درصد و با نرم افزار SPSS ورژن 24 انجام شد. نتايج: در ارزيابي باليني و راديوگرافي ، بين متغير هاي سن و جنس با باليني ضخامت بافت نرم باكال، ضخامت بافت نرم پاالتال و ضخامت استخوان دندان و Inclination ارتياط معنا داري پيدا نشد. در بررسي باليني، بين ضخامت استخوان با ضخامت بافت نرم باكال، بافت نرم پاالتال و Inclination دندان ها ارتباط معناداري مشاهده نشد. )به ترتيب 818.0=P ،481.0=P و 264.0=P ) ضخامت بافت نرم باكال ارتباط معناداري با ضخامت بافت نرم پاالتال داشت به طوري كه با افزايش ضخامت بافت نرم باكال، ضخامت بافت نرم پاالتال نيز افزايش مي يافت. )001.0<P )ضخامت بافت نرم باكال و پاالتال ارتباط معناداري با Inclination دندان نداشتند. )135.0=P و 107.0=P )در ارزيابي راديوگرافي بين ضخامت استخوان، ضخامت بافت نرم باكال، بافت نرم پاالتال و Inclination دندان ارتباط معناداري مشاهده نشد. تطابق اندازه گيري باليني و راديوگرافي ضخامت استخوان در نقطه باكال و اينتردنتال به لحاظ آماري معنادار بوده است. ) به ترتيب 001.0<P و 001.0<P )تطابق اندازه گيري باليني و راديوگرافي ضخامت بافت نرم باكال در نقطه باكال معنادار نبوده و در نقطه اينتردنتال به لحاظ آماري معنادار بوده است. ) به ترتيب 883.0=P و 001.0<P )و تطابق اندازه گيري باليني و راديوگرافي ضخامت بافت نرم پاالتال در نقطه پاالتال و اينتردنتال به لحاظ آماري معنادار نبوده است. ) به ترتيب 746.0=P و 472.0=P ) نتيجه گيري: بين ضخامت باليني بافت نرم باكال و پاالتال رابطه مستقيم معناداري ديده شد. ميانگين ضخامت استخوان به دست آمده با روش باليني در مقايسه با روش راديوگرافي از دقت منا سبي برخوردار بود بدين ترتيب كه هر دو روش باليني و راديوگرافي براي تخمين ضخامت استخوان دقيق بوده در حالي كه براي اندازه گيري ضخامت بافت نرم، اين دو روش تطابق ندارند.

213501

علوم پزشكي گيلان