بررسي الگوي غرق شدگي در دو بازه زماني قبل و دوران بيماري كوويد_19 در استان گيلان در سال هاي 1397 تا 1400

رشت

اهداف: غرق شدگي يك معضل مهم و جدي در حوزه سلامت محسوب مي شود. هم چنين در بازه زماني اخير پاندمي كرونا تاثير گسترده اي بر زندگي افراد داشته است و در بسياري از زمان ها به دليل قرنطينه دسترسي مردم به فعاليت هاي روزمره عملا غير ممكن بود. لذا در اين مطالعه به بررسي اثر كوويد-19 بر الگوي غرق شدگي در استان گيلان (1400-1397) پرداختيم. روش ها : در اين مطالعه مقطعي تحليلي در زمان دو سال قبل از شيوع پاندمي كوويد و دو سال بعد از آن يك چك ليست از اطلاعات ثبت شده در پرونده افراد حادثه ديده تكميل شد. جمع آوري نمونه ها از پزشكي قانوني/هلال احمر/ بيمارستان ها و مراكز اورژانس 115 انجام شد. نمونه گيري به روش تمام شماري انجام شد. بدين منظور چك ليستي تهيه و كليه متغير هاي مد نظر وارد چك ليست شد. تحليل هاي آماري با استفاده از نرم افزار SPSS-26 انجام گرفت. نتايج: بيشترين غرق شدگي در مردان و در بازه سني 20 تا 40 سال مشاهده شد. بيشتر غرق شدگي ها در فصل تابستان در ماه هاي مرداد و شهريور اتفاق افتاد و كمترين ميزان غرق شدگي مربوط به فصل زمستان در ماه دي بود . ميزان مراجعه به سازمان هاي امداد و نجات در دو بازه زماني تفاوت معناداري داشت و مراجعه به اين سازمان ها براي نجات غرق شدگان در دوره قبل از كوويد-19 بيشتر بود . همچنين تعداد غرق شدگي ها در دريا بسيار بيشتر از مواردي مانند شنا كردن افتادن در رودخانه سيل زدگي افتادن در چاه و امثال آن بود . اين امر در دوران كوويد-19 نيز مشابه با زمان هاي قبل از كوويد-19 بود و تفاوت چنداني نداشت. نتيجه گيري :اجراي برنامه هاي پيشگيري از موارد غرق شدگي و آگاهي سازي مردم از خطرات شنا در زمان هاي پاندمي يا اپيدي بيماري ها امري اجتناب ناپذير است. كليد واژه ها: كوويد-19/غرق شدگي/گيلان/شمال ايران

213735

علوم پزشكي گيلان